หนังสือ ผ่านพบไม่ผูกพัน : เสกสรรค์ ประเสริฐกุล : ประพันธ์สาส์น [0307]

แม้ว่าการดำรงอยู่ภายนอกของเราจะมีกิจกรรมมากมาย แต่ถ้าหากมันไม่ได้นำไปสู่การเติบโตภายใน กิจกรรมเหล่านั้นก็หาความหมายได้ยาก การยึดติดกับเปลือกป้ายมีแต่จะฉุดรั้งให้เราหมุนวนอยู่กับความแคระแกร็นทางจิตวิญญาณ ขาดแคลนไม่รู้จบ ขาดสันติภาพกับตัวเอง และผู้อื่น... ทุกสรรพสิ่งบนโลกต่างก็ผ่านมาพบ เพียงเพื่อรอวันพลัดพรากจากกันไป ไม่ว่าบังเอิญหรือตั้งใจ เช่นเดียวกับสารัตถะใน "ผ่านพบไม่ผูกพัน" อันเปรียบดั่งกระจกเงาส่องสะท้อนให้เห็นว่า ชีวิตจะเป็นเช่นไรย่อมขึ้นอยู่กับว่าเรามองมันเช่นไร โดยบุคคลจะต้องเป็นทุกบทบาทของช่วงชีวิต ทั้งผู้แสดงและผู้ชมการแสดง กระทั่งหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับทุกสิ่งที่พบเจอ ขณะเดียวกันก็ต้องไม่ผูกพันธนาการกับสิ่งใด ผู้คนเหล่านั้นจึงจะหลุดออกจากโซ่ตรวนแห่งสัมพันธ์ทั้งปวงได้