เมล็ดมะขวิด มะขวิด ผลไม้โบราณ 50 เมล็ด สำหรับปลูก

มะขวิด ผลไม้ชื่อแปลกที่หลายคนคงจะนึกภาพได้ลำบาก แต่แม้จะไม่คุ้นหน้าคร่าตา แต่มะขวิดกลับได้รับความชื่นชอบในฐานะผลไม้รสชาติเปรี้ยวอมหวานรสชาติกลมกล่อมที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว แต่ผลไม้ชนิดนี้เป็นพืชตระกูลเดียวกันกับมะนาวและมะตูม ต้นมะขวิดเป็นพืชยืนต้นผลัดใบ มีแหล่งกำเนิดในประเทศแถบอินเดีย พม่า ศรีลังกา และอินโดจีน นิยมปลูกทั่วไปในบริเวณหมู่บ้านและสวน โดยเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ มีความสูงของต้นประมาณ 15-25 เซนติเมตร ทนต่อสภาพดินและภูมิอากาศต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี ชอบขึ้นในเขตมรสุมหรือในเขตร้อนที่มีอากาศแห้งแล้งเป็นบางช่วง มะขวิด กับความเชื่อในสังคมไทย มะขวิด เป็นหนึ่งในไม้ผลที่คนโบราณ เชื่อกันว่า ไม่ควรปลูกในบริเวณที่พักอาศัย เพราะจะทำให้พบแต่อุปสรรคประสบปัญหา มีเรื่องให้ติดๆ ขัดๆ อยู่เสมอ เช่นวัสดุอุปกรณ์ หรือสิ่งหนึ่งสิ่งใดไม่ครบ ขาดโน่น ขาดนี่เสมอ ทำอะไรแล้ว มักจะไม่ยั่งยืน หยิบโหยง ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้คนไม่นิยมที่จะปลูกมะขวิดไว้เป็นไม้ผลในบ้านจนกลายเป็นอุปสรรคในการขยายตลาด รวมถึงทำให้ สุ่มเสี่ยงต่อการสูญพันธ์ในอนาคต คนโบราณยังพูดต่อๆ กันมาว่า อย่าไปเด็ดมะขวิดกินเองตามอำเภอใจ หากไม่ได้หล่นใต้ต้น เหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะ หากมะขวิดยังไม่สุกงอมเต็มที่ รสชาติจะมีความเปรี้ยวมากกว่าหวาน คนโบราณจึงออกกุศโลบายให้คนที่อยากลิ้มลองรสชาติมะขวิดที่อร่อย เปรี้ยวอมหวานกลมกล่อมให้รอคอยเวลา ไม่ควรชิงสุกก่อนห่ามนั่นเอง วิธีการปลูก และสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสมในการปลูกมะขวิด มะขวิดนิยมขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด และการตอนกิ่ง โดยเทคนิคเพาะเมล็ดมะขวิดจะแตกต่างจากผลไม้อื่น กล่าวคือ เลือกผลมะขวิดแก่จัดสมบูรณ์ไม่มีโรค สุกคาต้นแล้วหล่นเอง ผ่าเป็น 2 ซีก ไม่ต้องแกะเนื้อหรือเมล็ดออกจากกะลา นำไปคว่ำลงบน วัสดุเพาะในกระบะเพาะอยู่ในร่ม ให้น้ำพอชื้น หลังจากนั้นทุก 5-7 วันหมั่นยกกะลาขึ้นตรวจ ถ้ายังไม่มีต้นกล้างอกขึ้นมาให้คว่ำกะลาต่อไป แต่ถ้ามีต้นกล้างอกขึ้นมาให้ยกกะลาออกแล้วบำรุงต้นกล้าต่อไปจนกว่าจะแข็งแรงจึงย้ายลงหลุมปลูกได้ทันที โดยระยะปลูกแบบปกติควรอยู่ที่ประมาณ 6 X 6 ม. หรือ 6 X 8 ม. เพราะเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง วิธีการดูแลมะขวิดให้ได้ผลผลิตสม่ำเสมอ แสง มะขวิดเป็นพรรณไม้กลางแจ้ง ที่ชอบแสงแดดจัดตลอดทั้งวัน ทนสภาพอากาศร้อนได้ที น้ำ ต้องการน้ำ และความชื้นในปริมาณปานกลาง จนถึงทนความแล้งได้ดี