Common Sense: สามัญสำนึก/ฐานันดรที่สามคืออะไร?/สยามปฏิวัติ: จาก ‘ฝันละเมอ’ สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ สู่อภิวัฒน์สยาม ๒๔๗๕

Common Sense: สามัญสำนึก ชื่อต้นฉบับ Common Sense ผู้เขียน Thomas Paine ผู้แปล ภัควดี วีระภาสพงษ์ จำนวนหน้า 176 หน้า รายละเอียดเพิ่มเติม “สามัญสำนึก (1776) โดย โธมัส เพน จุลสารการเมืองที่ทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์การเมืองอเมริกา นำเสนอข้อถกเถียงที่กระแทกกลางใจชาวอาณานิคม อันนำไปสู่การตัดสินใจประกาศเอกราชจากจักรภพอังกฤษ หัวใจคือการวิพากษ์ระบอบกษัตริย์ที่สร้างระบบการปกครองจากการสืบมรดกทางครอบครัว ในขณะเดียวกันก็เสนอภาพที่เหนือกว่าของระบอบมหาชนรัฐที่มาจากประชาชน แต่ที่สำคัญยิ่งคือจุดหมายของการปกครองและรัฐบาล ว่าต้องเป็นการปกครองเพื่อความดีงามของส่วนรวม ไม่ใช่ของอภิสิทธิ์ชนเท่านั้น” — ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ “โอ้! ผองท่านผู้รักมนุษยชาติ ผองท่านผู้กล้าคัดค้านทั้งระบอบเผด็จการและผู้ปกครองทรราช จงก้าวออกมาเถิด! ทุกหย่อมหญ้าบนโลกใบเก่าล้วนถูกครอบงำด้วยการกดขี่ เสรีภาพถูกไล่ล่าไปทั่วโลก” / อิทธิพลและความสำคัญของ สามัญสำนึก เป็นที่ประจักษ์ชัด จุลสารเล่มนี้ขายได้นับแสนเล่มในระยะเวลา 3 เดือนหลังตีพิมพ์ และห้าแสนเล่มในปีแห่งการปฏิวัติอเมริกัน ทั้งที่ประชากรในอาณานิคมยุคนั้นมีเพียง 2-3 ล้านคน ถึงฤดูใบไม้ผลิปี 1776 สามัญสำนึก ได้สลายความรู้สึกจงรักภักดีต่อกษัตริย์จอร์จที่ 3 แห่งอังกฤษที่ยังคาราคาซังอยู่ในหมู่ชาวอาณานิคมลงไปโดยสิ้นเชิง นั่นคือการเอาอุปสรรคทางจิตวิทยาอันสุดท้ายที่ขวางกั้นการเป็นเอกราชออกไป ดังที่ทราบกันดี วันที่ 4 กรกฎาคม 1776 ขบวนการต่อสู้เพื่ออิสรภาพของคนอเมริกันก็ประกาศเอกราช ตัดความสัมพันธ์แบบอาณานิคมและการเป็นข้าราชบริพารของกษัตริย์อังกฤษลงไป จากนั้นก็เข้าสู่การทำสงครามเอกราชกับกองทัพอังกฤษอย่างเต็มตัว กระทั่งได้รับเอกราชในปี 1783 สามัญสำนึก จึงได้รับการยกย่องว่าเป็นจุลสารที่มีอิทธิพลสูงยิ่งต่อการปฏิวัติอเมริกา ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ “หากปราศจากปากกาของผู้เขียน สามัญสำนึก ดาบของ (จอร์จ) วอชิงตันก็คงกวัดแกว่งอย่างสูญเปล่า” — จอห์น อดัมส์ หนึ่งในบิดาผู้สถาปนาสหรัฐอเมริกา / สามัญสำนึก ทำหน้าที่เป็นกระบอกเสียงแห่งเหตุผล ป่าวก้องรองรับความชอบธรรมในการต่อสู้ โธมัส เพน เป็นนักเขียน นักปรัชญา นักประดิษฐ์ นักวิทยาศาสตร์สมัครเล่น เสรีชน นักประชาธิปไตย นักปฏิวัติระดับสากล ผู้ถ่ายทอดแนวคิดแห่งยุคแสงสว่างสู่มวลชน ผู้มีอิทธิพลต่อการประกาศอิสรภาพของสหรัฐอเมริกา ผู้มีบทบาทสำคัญในการปฏิวัติฝรั่งเศส และผู้บุกเบิกกลุ่มคนไร้ศาสนา เพนตระหนักรู้ว่าศรัทธาและความเชื่อบางอย่างที่ก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมในสังคม ต้องใช้เวลายาวนานบนหนทางยาวไกล ก่อนที่แสงสว่างแห่งเหตุผลจะทอดทอลงมาชะล้างให้มันเจือจางลง แต่ที่สำคัญ คือในที่สุดแล้ว เหตุผลจะไม่เนรคุณต่อกาลเวลา. ปราบดา หยุ่น ............................................. ฐานันดรที่สามคืออะไร? ชื่อต้นฉบับ Qu’est-ce que le Tiers-Etat? (What Is the Third Estate?) ผู้เขียน Emmanuel Joseph Sieyès ผู้แปล ภัควดี วีระภาสพงษ์ จำนวนหน้า 264 หน้า รายละเอียดเพิ่มเติม “เหตุผลและความยุติธรรมไม่สามารถโอนอ่อนเพื่อเอาใจท่าน มันไม่คู่ควรแม้กระทั่งคำถามว่า ในท้ายที่สุด ชนชั้นอภิสิทธิ์ควรมีที่ทางตรงไหนในระบบสังคม นั่นเปรียบเสมือนการตั้งคำถามว่าธาตุเหลวที่เป็นพิษควรมีที่ทางตรงไหนในร่างกายของคนป่วย ในเมื่อธาตุเหลวนั้นบ่อนเซาะและทรมานร่างกายที่มันอาศัย ธาตุเหลวนั้นต้องถูก ‘สยบ’ เพียงประการเดียว … แต่ดูเหมือนมีผู้บอกแก่ท่านว่า ท่านยังไม่พร้อมต่อการมีสุขภาพดี แล้วท่านก็น้อมรับฟังคติเตือนใจดังกล่าวจากภูมิปัญญาแห่งอภิชนอย่างว่าง่ายเชื่องเชื่อไม่ต่างจากชาวตะวันออกไกลยอมรับบุญทำกรรมแต่งเป็นเครื่องปลอบประโลมใจ ดังนั้นก็จงทนป่วยต่อไป!” — เอ็มมานูแอล โจเซฟ ซิแยส ..................................................... สยามปฏิวัติ: จาก ‘ฝันละเมอ’ สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ สู่อภิวัฒน์สยาม ๒๔๗๕ ชื่อต้นฉบับ สยามปฏิวัติ: จาก 'ฝันละเมอ' สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ สู่อภิวัฒน์สยาม ๒๔๗๕ ผู้เขียน บทนำ โดย ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ และคำบรรยายเปิดบท โดย กษิดิศ อนันทนาธร ผู้แปล จำนวนหน้า 160 หน้า รายละเอียดเพิ่มเติม หนังสือเล่มนี้รวบรวมบทบันทึกความคิดประชาธิปไตยไทยตั้งแต่สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ผ่านเอกสารประวัติศาสตร์ต้นธารปฏิวัติสยาม ตั้งแต่คำกราบบังคมทูลความเห็นจัดการเปลี่ยนแปลงราชการแผ่นดิน ร.ศ. 103 สมัยรัชกาลที่ 5 โดย พระองค์เจ้าปฤษฎางค์และคณะ, “ว่าด้วยความฝันละเมอแต่มิใช่นอนหลับ” โดย เทียนวรรณ, “ว่าด้วยความเสื่อมซามแลความเจรีญของประเทศ” โดย ขุนทวยหาญพิทักษ์ (เหล็ง ศรีจันทร์) หัวหน้าคณะ ร.ศ. 130, “มนุษยภาพ” โดย กุหลาบ สายประดิษฐ์ จนถึงประกาศคณะราษฎร 24 มิถุนายน 2475 ที่เชื่อกันว่าปรีดี พนมยงค์ เป็นผู้เขียน “มิติของ ‘ความใฝ่ฝัน’ เป็นลักษณะความคิดทางการเมืองของคนข้างล่างที่มองออกไปยังอนาคตกาล … บัดนี้คนรุ่นใหม่ได้ข้อสรุปใหม่ของพวกเขาแล้วว่า ประชาชนสามารถลุกขึ้นเปลี่ยนแปลงรัฐบาลและระบอบการปกครองได้เอง ความเชื่อดังกล่าวไม่ใช่เป็นเพียงความเพ้อฝัน หากแต่คนเหล่านั้นเชื่อจริงๆ ว่า การปฏิวัติสังคมอยู่ในมือของราษฎรแล้ว และสามารถทำได้ บรรลุความสำเร็จได้ ไม่ใช่เป็นเพียงคำทำนายดังกาลก่อนด้วย . ลักษณะเด่นของความคิดทางการเมืองสมัยใหม่แบบประชาธิปไตยเหล่านี้จึงอยู่ที่พลังแห่งการปลดปล่อย ไม่ใช่อำนาจศักดิ์สิทธิ์แบบเก่าที่ยิ่งทำให้คนงมงายและยอมตนเป็นข้าทาสคนชั้นสูงอย่างโงหัวไม่ขึ้น ตรงกันข้าม ความคิดและอุดมการณ์แบบประชาธิปไตยเน้นหนักให้ความสำคัญแก่ความเป็นปัจเจกบุคคล ความเป็นตัวของตัวเอง หรือความเป็นมนุษย์ ซึ่งเป็นสิ่งสากลอันมนุษย์ทุกหนทุกแห่งล้วนปรารถนาและดิ้นรนเพื่อไปสู่จุดหมายนี้ ในทางปฏิบัติหมายความว่าความคิดประชาธิปไตยส่งเสริมสนับสนุนให้มนุษย์มีอำนาจในการปกครองเหนือตัวเองและชุมชนของพวกตนอย่างเท่าเทียมกัน ไม่มีใครเป็นเจ้านายและบ่าวไพร่อีกต่อไป ทุกคนต่างเป็นพลเมืองแห่งรัฐชาติสมัยใหม่ที่เสมอหน้ากันนั่นเอง” — ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ