2444 - มาโนช พรหมสิงห์

2444 ผลงานล่าสุด ของ มาโนช พรหมสิงห์ นักเขียนคนสำคัญในวงวรรณกรรมไทย 2444 หนังสือรวมเรื่องสั้นว่าด้วยโศกนาฏกรรมแห่งรัฐ จากผู้มีบุญ ถึงราษฎรผู้ต่อต้านเผด็จการ ชะตากรรมของตัวละครในเรื่องสั้นของ ‘มาโนช พรหมสิงห์’ ต่างถูกกระทำโดยอำนาจที่กดทับหลายระดับ * รัฐท้องถิ่นถูกกดด้วยรัฐส่วนกลาง * ราษฎรถูกกดด้วยราชการ * คนแปลกแยกถูกกดด้วยอำนาจของพวกมากลากไป * ผู้หญิงถูกอำนาจปิตาธิปไตยกดข่มไว้ทุกระดับถูกกดไว้จนแทบไม่เหลือที่ให้คิดฝัน * ขณะที่ตัวละครช่างคิดช่างฝันก็ถูกอุดมคติของตนนั่นแหละเล่นงานเสียเอง * คือใต้ฟ้านี้ บนแผ่นดินที่ปกครองด้วยอำนาจแบบนี้ คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะคิดฝัน ไม่เช่นนั้น ก็ไม่ต้องมีลมหายใจ กล่าวได้ว่า "เราต่างเป็นเหยื่อของความชั่วร้าย และกำลังสอดส่ายตามองหาเหยื่อในหมู่เหยื่อด้วยกัน เรากำลังกัดกินกันอย่างบ้าคลั่ง ในยุคสมัยที่ไม่มีความสวยงามหรือสิ่งอันทรงคุณค่าใดเลย แม้แต่...ความเป็นมนุษย์ในหัวใจเราเอง" // มาโนช พรหมสิงห์ // บรรณาธิการ 'ชายคาเรื่องสั้น' (2010-ปัจจุบัน) นักเขียน 'รางวัลรพีพร' คนแรก (2008) // ผลงานที่ผ่านมา // - รวมเรื่องสั้น 2 เล่ม คือ ร่างแหแห่งวิหค (1997) สายลมบนถนนโบราณ (2005) - รวมบทกวีทำมือ ณ ดวงตาเธอมีดาวประกายพรึก (2002) - หนังสือรวมความเรียงทำมือ เสียงเพรียกจากสวนดอกไม้ (2002) - นวนิยาย 1 เรื่อง สายรุ้งกลางซากผุกร่อน (2013) • 2444 รวมเรื่องสั้นที่เคยตีพิมพ์ในนิตยสาร และหลายเรื่อง พิมพ์ครั้งแรกที่นี่! • ภาษางาม คำสวย เนื้อเรื่องลุ่มลึกเต็มไปด้วยความรู้สึกของทุกขุมขนวรรณกรรม **ไม่วางตามร้านหนังสือทั่วไป** 2444 รวมเรื่องสั้น มาโนช พรหมสิงห์: เขียน ธีร์ อันมัย เสนาะ เจริญพร ราม ประสานศักดิ์ ภู กระดาษ วิทยากร โสวัตร : คณะบรรณาธิการ ปิยะวิทย์ เทพอำนวยสกุล : บรรณาธิการสำนักพิมพ์ DESIGN | ● สมมติ STUDIO ● | จิรวัฒน์ รอดอิ่ม พิมพ์รวมเล่มครั้งแรก : พฤษภาคม 2565 ความหนา : 180 หน้า ISBN 978-616-562-040-6 Quote กูเป็นวิญญาณร่อนเร่ ที่ไม่คิดจะอาฆาตพยาบาทผู้ใด๋ ขอแต่ว่าเกิดกี่ภพกี่ชาติก็อย่าได้ผ้อพบกันอีกเลย... มึงทำกับลูกหลานตัวเองอย่างนี้ได้ยังไงหนอ? บางส่วนจากเรื่องสั้น ความตายในคืนขนมเบื้อง ฉันกับลูกจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างไร ในยุคสมัยที่ไม่มีความสวยงามหรือสิ่งอันทรงคุณค่าใดเลยซึ่งพอจะเก็บไว้เป็นอนุสรณ์ให้คนรุ่นต่อๆ ไปได้ชื่นชม แม้แต่... ความเป็นมนุษย์ในหัวใจเราเอง บางส่วนจากเรื่องสั้น พิพิธภัณฑ์ ชะตาสิขาด หัวสิขาด กะบ่เป็นหยังดอกแม่ ไผมันกะตายคือกัน เจ้านาย ไพร่ ขี้ข้า หมาขี้เฮื้อนกลางทางมันกะตายคือกัน บ่ต้องห่วงลูกดอกอีแม่เอย บางส่วนจากเรื่องสั้น 2444 ไม่ว่าใครต่างก็มีเรื่องเล่าในชีวิตตน มากล้นจนนับไม่ถ้วน... เล่ากับต่างคนก็ต่างรายละเอียด... เราจะอยู่กับเรื่องไหนตลอดชีวิต เธอยังเลือกได้ ส่วนฉันสิตายไปแล้ว ถูกตรึงไว้ด้วยเรื่องเล่าแบบเดียวแค่นั้น... บางส่วนจากเรื่องสั้น อีบง ขออย่าได้พบเลย จงเตลิดหนีเข้าป่า แม้ว่าจะไม่ได้พบเจอกันอีก หรือว่า - เจอทีเถิด แม้จะเป็นร่างไร้ชีวิตแล้ว แต่นั่นเราสองคนพ่อลูกก็จะได้กลับบ้านกันเสียที บางส่วนจากเรื่องสั้น ศพหนังสือ