ด้วยรัฐและสัตย์จริง : ระบอบอารมณ์ความรู้สึกนึกคิด จริยธรรมแห่งรัฐ และความซื่อสัตย์ที่ผันแปร สำนักพิมพ์มติชน Matichonbook

“ความซื่อสัตย์” ในระบอบอารมณ์ความรู้สึกนึกคิดของมนุษย์นั้นมิได้โดดเดี่ยวเหนือระบบความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมที่ผันแปรไปตลอดเวลา ยิ่งไปกว่านั้นคุณค่าและความหมายของ “ความซื่อสัตย์” ของประชาชนกับรัฐก็อาจไม่แนบสนิทเป็นหนึ่งเดียว สำรวจประวัติศาสตร์อารมณ์ความรู้สึกนึกคิดว่าด้วย “ความซื่อสัตย์” ที่แปรเปลี่ยนไปตามบริบทของสังคมไทยจากยุคจารีตสู่ยุค “คนเท่ากัน” ทำความเข้าใจมิติอันหลากหลายและพร่ามัวของ “ความซื่อสัตย์” ในฐานะระบอบอารมณ์ความรู้สึกนึกคิดที่ส่งอิทธิพลต่อทั้งรัฐและประชาชน เพื่อหาคำตอบร่วมกันว่า “ความซื่อสัตย์” อันมีความหมายขัดแย้งใน “สังคมคนดี” นี้ก่อรูปขึ้นมาอย่างไร และสังคมจะเดินหน้าต่อไปได้หรือไม่ภายใต้ “ความซื่อสัตย์” แบบที่รัฐปรารถนา บทที่ 1 จริยธรรมทางสังคม: ความซื่อสัตย์/ความจงรักภักดี บทที่ 2 “ความซื่อสัตย์” ในระบอบอารมณ์ความรู้สึกนึกคิด “จงรักภักดี” ในระบบความสัมพันธ์อุปถัมภ์ : ความสืบเนื่อง/ความเปลี่ยนแปลง บทที่ 3 “ความซื่อสัตย์” ความหมายที่ถูกลดทอน/ ทำให้มีหลายนัย ในระบอบอารมณ์ ความรู้สึกนึกคิดร่วมสมัย บทสรุป : หวนคิดคำนึงถึงการประกอบสร้าง “จริยธรรมทางสังคม” ใหม่