หนังสือคู่มือเอาชีวิตรอด

"คู่มือเอาชีวิตรอด" "ทักษะสำคัญ ๆ สำหรับการผจญภัยกลางแจ้ง" “ ยี่สิบปีถัดจากนี้ คุณจะผิดหวังกับสิ่งต่าง ๆ ที่คุณไม่ได้ทำ มากกว่ากับสิ่งต่าง ๆ ที่คุณได้ทำไปแล้ว” (มาร์ค ทเวน) ผู้แต่ง :โคลิน โทเวลล์ ( ผู้เชี่ยวชาญการอยู่รอดของทหาร) ในสถานการณ์ที่ต้องเอาชีวิตรอดนั้น ต้องมีองค์ประกอบสี่ประการเพื่อให้มีโอกาสจะได้ผลลัพธ์เป็นบวก: ความรู้ , ความสามารถ ,ความมุ่งมั่นที่จะเอาชีวิตรอด และโชค . . ความรู้กับความสามารถนั้นอาจเรียนรู้กันได้ แต่ความมุ่งมั่นที่จะเอาชีวิตรอดถูกกำหนดโดยพันธุกรรม ให้อยู่ในกลไกการเอาชีวิตรอดของเรา และเราอาจไม่รู้ว่ามีอยู่จนกระทั่งเราได้ถูกทดสอบ ตัวอย่าง เช่น ผู้ที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างเต็มที่ และมีอุปกรณ์ครบครัน เกิดสิ้นหวังในสถานการณ์ที่สามารถเอาชีวิตรอดได้ ในขณะที่คนอื่นผู้มีความพร้อมน้อยกว่าและขาดแคลนอุปกรณ์ กลับเอาชีวิตรอดได้ทั้งที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ นั่นเป็นเพราะพวกเขาไม่ยอมสิ้นหวัง . . “จงยึดหลักเรื่องเปลืองแรงน้อยสุดเพื่อประโยชน์สูงสุดเสมอ” . . “จงปฏิบัติต่อป่าดงพงพีด้วยความเคารพ นำเข้าไปเฉพาะสิ่งที่สามารถนำกลับออกมาได้ ทิ้งไว้เพียงรอยเท้า, เก็บมาเพียงภาพถ่าย” . . การค้นหาวิธีแก้ไขปัญหา และการเอาชนะปัญหาได้อย่างต่อเนื่องจะเพิ่มพูนความรู้ให้กับคุณ และในกรณีส่วนใหญ่ จะช่วยให้คุณรับมือกับปัญหาได้หากปัญหาเดียวกันนั้นเกิดขึ้นซ้ำอีก . . ในกองทัพนั้น เราแบ่งหลักการพื้นฐานของการเอาชีวิตรอดเป็นสี่ประการ: 1. การปกป้อง ( protection ) 2. ที่ตั้ง (location) 3. น้ำ (water) 4. อาหาร (food) . . โดยการปกป้อง ( protection ) จะมุ่งเน้นความสามารถของคุณในการปกป้องไม่ให้บาดเจ็บเพิ่มอีก กับปกป้องตัวคุณเองจากธรรมชาติ และสภาพอากาศต่าง ๆ . . สำหรับเรื่องที่ตั้ง (location) นั้น เน้นความสำคัญเรื่องทำให้ผู้อื่นมาช่วยเหลือคุณได้ โดยแจ้งให้พวกเขารู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน . . หลักการพื้นฐานเรื่องน้ำ(water) มุ่งเน้นการทำให้แน่ใจว่า แม้เพียงในระยะสั้น ก็มีน้ำที่ร่างกายต้องการเพื่อให้คุณสามารถบรรลุหลักการพื้นฐานสองข้อแรก . . ส่วนเรื่องอาหาร (food) แม้ในระยะสั้นจะไม่ใช่ความจำเป็นเร่งด่วน แต่จะมีความสำคัญมากขึ้นหากสถานการณ์ของคุณดำเนินไปนานมากขึ้น เราสอนหลักการพื้นฐานตามลำดับนี้ แต่ลำดับความจำเป็นเร่งด่วนสามารถเปลี่ยนแปลงได้ โดยขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม, สภาพของผู้รอดชีวิต และสถานการณ์ที่ผู้รอดชีวิตพบว่าตัวเขาหรือตัวเธอประสบอยู่ . . “การเข้าใจสภาพแวดล้อมของคุณจะช่วยให้คุณเลือก อุปกรณ์ดีที่สุด ใช้เทคนิคต่าง ๆ ที่ดีที่สุด และเรียนรู้ ทักษะต่าง ๆ ที่ถูกต้อง” . . “ยิ่งคุณเข้าใจมากยิ่งขึ้นเท่าไรว่าบางสิ่งทำงานอย่างไรและทำไม คุณจะยิ่งมีความพร้อมมากยิ่งขึ้นเท่านั้นที่จะปรับตัวและหาสิ่งอื่นมาทดแทน หากสิ่งนั้นเสียหรือสูญหาย” . . “มีเพียงเส้นกั้นบาง ๆ ระหว่างความชื่นชมและเกรงกลัวสภาพแวดล้อม กับการต้องรอคอยความเมตตาจากมัน” . . บางครั้งมีเส้นแบ่งที่บางมากระหว่างความชื่นชมและเกรงกลัวต่อความงามของสภาพแวดล้อม กับการรอคอยความเมตตาจากมัน ยิ่งคุณเข้าใจในทั้งเสน่ห์และอันตรายของสภาพแวดล้อมแบบหนึ่ง ๆ มากยิ่งขึ้นเท่าไร คุณก็ยิ่งมีความรู้ดีมากขึ้นในอันที่จะเลือกอุปกรณ์ที่เหมาะสม และเข้าใจวิธีใช้งานอย่างดีที่สุดหากเกิดความจำเป็นขึ้นมา . . จงจำไว้ว่า ไม่ว่าอุปกรณ์ฉุกเฉินของคุณจะดีเพียงใด หรือคุณจะมีความรู้และทักษะอย่างกว้างขวางมากแค่ไหน จงอย่าประเมินต่ำเกินไปเรื่องพลังอำนาจของธรรมชาติ หากว่าสิ่งต่าง ๆ ไม่ได้กำลังเป็นไปตามที่คุณได้วางแผนไว้ . . จงอย่ารีรอที่จะหยุด และประเมินสถานการณ์ของคุณเสียใหม่ จงจัดลำดับความสำคัญใหม่อีกครั้งหนึ่ง และจงไม่กลัวที่จะหันหลังกลับเพื่อพยายามใหม่อีกครั้งหนึ่งในภายหลัง— ความท้าทายจะยังคงอยู่ที่นั่นเสมอในวันพรุ่งนี้ . . สุดท้ายนี้ จงจำไว้เสมอว่าวิธีที่ได้ผลดีที่สุดในการรับมือกับสถานการณ์ที่ต้องเอาชีวิตให้รอดคือ หลีกเลี่ยงที่จะเข้าไปอยู่ในสถานการณ์นั้นตั้งแต่แรก ..........................................................................