ผิดกลิ่น แปลกหน้าในแดนอารยธรรม: Exile and the Kingdom / Albert Camus

(ผิดกลิ่น แปลกหน้า) ในแดนอารยธรรม เป็นวรรณกรรมรือสร้างเรื่องเล่าแม่แบบ ซึ่งเดิมต้องมีลักษณะของมนุษยนิยม (humanism) ความเชิงบวกที่เป็นปฏิฐาน (positivism) มโนทัศน์ (logocentrism) หรือความมืองค์รวม (totallism) เพราะโลกหลังอาณานิคมและหลังสงครามความคิดเรื่องเสรีภาพแตกต่างออกไป สร้างสังคมสมัยใหม่เป็นสังคมยัปปี้ที่ซับซ้อน ขณะวรรณกรรมฝรั่งเศสซึ่งพยายามอิงเข้ากับปรัชญาเกิดขึ้นอย่างโดดเด่น อย่างงานในกลุ่มของ ฌอง ปอล ซาร์ตร์ เมื่อ อัลแบร์ต กามูส์ สร้างงานที่แปลกออกไป ให้ความสำคัญกับความเป็นชายขอบ อันเป็นหมุดหมายสำคัญต่อวรรณกรรมหลังยุคโครงสร้างและสมัยนิยม ให้วรรณกรรมทำหน้าที่เป็นตัวชาดก มิใช่ปรัชญาหัวข้อธรรม ให้มองเห็นชีวิตในแง่มุมความคิด ความเชื่อ ในหลายมุมหลายด้าน เหมือนมองจากสายตาคนนอก โดยมีสังคมชายขอบ และคนเล็กคนน้อยที่เป็นภาพแทนความจริงอันเป็นศูนย์กลาง การก้าวออกจากขนบเดิมของอัลแบร์ต กามูส์ ย่อมส่งผลต่อท่าทีและเกิดวิวาทะว่าเขาหลุดออกจาก การเป๋ากระหม่อม' และ 'สายสะดือ' ของปรัชญาเอกซ์ซิสต์ นั่นเองที่กามูส์ได้อธิบายความชับช้อนโดยความจริงของมนุษย์ เป็นคำคมที่ว่า.. ผมรักแม่มากกว่าความยุติธรรม.. เป็นการบอกว่าโลกหลังจากนี้ไม่ได้เชื่อมั่นต่อโครงสร้าง และอุดมการณ์ใดเพียงหนึ่งเดียว