เตภูมิกถา [พระญาลิไทย] (ปกแข็ง) (ศรีปัญญา)

คุณลักษณะของ ”เตภูมิกถา” หรือ “ไตรภูมิพระร่วง” ที่เรียกกันในช่วงหลังมานี้ มี 2 อย่างที่สำคัญ นั่งคือ หนึ่ง เป็นหนังสือที่ว่าด้วยคำสอนทางพุทธศาสนา ที่ถือและเชื่อกันว่าคนไทย (อย่างน้อยก็คือคนในภูมิภาคที่ปัจจุบันเป็นคนในประเทศไทย) ได้ใช้ศึกษา เรียนรู้ และสั่งสอนกันมายาวนานนับตั้งแต่สุโขทัย และอีกหนึ่งคือ นอกจากศิลาจารึกแล้ว “เตภูมิกถา” ก็นับเป็นวรรณคดีไทยเรื่องแรก ซึ่งปรากฎหลักฐานมาจนถึงปัจจุบันนี้ ทั้งนี้เพราะเชื่อกันว่า พระมหาธรรมราชาธิบดีที่ 1 (พระญาลิไทย) กษัตริย์แห่งกรุงสุโขทัย ทรงนิพนธ์ขึ้นมานับแต่พระองค์ได้ครองเมืองศรีสัชนาลัยได้ 6 ปี คือในปีระกา พ.ศ. 1888 สารบัญ คำนำ บานแพนก เตภูมิกถา คาถานมัสการ บานแพนกเดิม เตภูมิกถา ปฐมกัณฑ์ นรกภูมิ ทุติยกัณฑ์ ติรัจฉานภูมิ ตติยกัณฑ์ เปรตภูมิ จตุตถกัณฑ์ อสุรกายภูมิ ปัญจมกัณฑ์ มนุสสภูมิ ฉัฏฐกัณฑ์ ฉกามาพจรภูมิ สัตตมกัณฑ์ รูปวรจรภูมิ รูปพรหม ๑๖ ชั้น อัฏฐมกัณฑ์ อรูปาวจรภูมิ นวมกัณฑ์ อวินิโภครูป ทสมกัณฑ์ เอกาทสมกัณฑ์ นิพพานกถา อวสานพจน์ ภาคผนวก สมุดภาพไตรภูมิ สมัยกรุงธนบุรี (พ.ศ.๒๓๑๙)