พลับพลึงดอกสีขาวในถุงดำพร้อมปลูก(สูง15-30ซม.)

พลับพลึงสีขาว หรือพลับพลึงดอกขาว (Crinum asiaticum L.) เป็นไม้ล้มลุกหลายฤดูที่นิยมปลูกเป็นไม้มงคลและไม้ประดับ มีลักษณะเด่นที่ดอกสีขาวขนาดใหญ่และมีกลิ่นหอมแรงในช่วงเย็นถึงเช้า นอกจากความสวยงามแล้ว ยังมีสรรพคุณทางยาโดยเฉพาะใบที่ใช้ประคบแก้เคล็ดขัดยอกลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ลำต้น: มีลำต้นใต้ดินเป็นหัว ส่วนเหนือดินประกอบด้วยกาบใบสีขาวหุ้มซ้อนกันเป็นชั้นๆ ใบ: ใบสีเขียวเข้ม อวบหนา แผ่นใบกว้างประมาณ 7-15 ซม. ยาวได้ถึง 1 เมตร ดอก: ออกเป็นช่อขนาดใหญ่ ก้านช่ออวบใหญ่ ในหนึ่งช่อมีดอกย่อยสีขาวประมาณ 20 ดอก ทยอยกันบาน กลีบดอกตอนโคนเชื่อมกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 6 กลีบเรียวยาว การเจริญเติบโต: สูงได้ประมาณ 1 เมตร และชอบดินร่วนระบายน้ำได้ดี สรรพคุณทางยาและประโยชน์ ตามข้อมูลจาก คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และ มูลนิธิหมอชาวบ้าน ส่วนต่าง ๆ ของพลับพลึงมีสรรพคุณดังนี้: ใบ: รสเอียน นิยมนำมา ลนไฟให้พอนิ่มแล้วประคบหรือพัน บริเวณที่มีอาการฟกช้ำ บวม เคล็ดขัดยอก หรือใช้ต้มดื่มเพื่อทำให้อาเจียนขับเสมหะ หัว: ใช้เป็นยาบำรุง ยาระบาย และรักษาโรคเกี่ยวกับน้ำดีหรือปัสสาวะ ราก: ใช้ตำพอกแผล หรือเคี้ยวกลืนแต่น้ำเพื่อทำให้อาเจียน เมล็ด: มีสรรพคุณเป็นยาขับปัสสาวะและขับประจำเดือน ข้อควรระวัง: ห้ามรับประทานหัวพลับพลึงดิบเนื่องจาก มีพิษ (สาร Lycorine) ซึ่งจะระคายเคืองระบบทางเดินอาหาร ทำให้คลื่นไส้ อาเจียน และท้องเดิน การดูแล: พลับพลึงเติบโตได้ดีใน แสงแดดจัด (6-8 ชั่วโมงต่อวัน) หรือแดดรำไร หากปลูกในร่มใบจะสวยแต่จะออกดอกน้อยกว่า ต้องการน้ำมากและควรปลูกในที่ที่น้ำไม่ขัง การขยายพันธุ์: นิยมใช้วิธี แยกหน่อ หรือแยกหัวมาปลูกใหม่