ณ บ้านวรรณกรรม หนังสือ เรื่อง มายา / ทมยันตี

รายละเอียดสินค้า ชื่อเรื่อง: มายา บทประพันธ์โดย ทมยันตี ประเภท: จิตวิญญาณ/พุทธศาสตร์/นิยายแห่งธรรม ปกอ่อน สองเล่มจบ จำนวนหน้า: 645 หน้า Edition: (03/2564) ISBN (ปกอ่อน): 978-616-573-0211 ISBN (ปกแข็ง): 978-616-573-0365 เรื่องย่อ ในคืนหนึ่ง 'แพทย์หญิงอนงค์' ได้รับเลี้ยง 'อติรูป' เด็กชายที่ปรากฏกายอย่างลึกลับที่บ้าน โดยเด็กคนนี้มีความงามอย่างลึกลับและหาที่เปรียบไม่ได้ มีนิสัยและลักษณะผิดแผกจากคนทั่วไป และเติบโตขึ้นแบบไม่เหมือนคนธรรมดา อติรูปได้เปิดร้านค้าของเก่าซึ่งมีของชั้นดีมาก แต่ขายเฉพาะคนที่เลือกแล้ว ใครที่กล้าล่วงเกินจะถูกลงโทษทั้งสถานเบาและอย่างรุนแรง นอกจากนั้นบางครั้งยังไปบรรยายเรื่องโบราณคดีด้วย 'รินทร' เป็นนักข่าวที่ไปสัมภาษณ์อติรูปจนพบเหตุการณ์แปลกๆ ที่เกี่ยวเนื่องรอบตัวอติรูปหลายอย่าง นอกจากนี้ เหมือนเธอจะโดนสะกดจิตให้เห็นในสิ่งที่อาจเป็นอดีตชาติของตน ที่เหมือนจะเคยคุ้นกับอติรูปอย่างบอกไม่ถูก นอกจากนั้น ดูเหมือนเธอจะเป็นคนนอกครอบครัวคนเดียวที่อติรูปคอยใส่ใจดูแล คำนำ ‘เด็ก’ ฤๅ ‘อติรูป’ หรือฤๅ ‘สิ่งนั้น’ มาจากที่ใดก็ตาม ณ ที่นั้นเกินความใฝ่ฝันของปวงมนุษย์ ยามกำเนิดบนพิภพ สายฝนกระหน่ำลงมาอย่างหนัก สายฟ้าวะวาบเป็นเส้นจากขอบฟ้าหนึ่งจรดขอบฟ้าหนึ่ง เสียงคํารามเลื่อนลั่นกระเทือนกระทั่งไปทั่วทั้งปฐพี หลายครั้งยามนั้น สายฟ้าสว่างโรจน์จนแลเห็นหมู่เมฆดำทึบที่ละลิบลิ่วสับสนอยู่เบื้องบน ราวกับ ‘อำนาจ’ อะไรบางอย่างกําลังสัประยุทธ์กันอย่างดุเดือด ‘อำนาจ’ เหล่านั้นเปล่งประกายครั้งแล้วครั้งเล่า มิยอมพ่ายแก่กัน! พลัน! สายฟ้าวาบเจิดจ้ากว่าทุกครั้ง เมฆดำแยกเป็นช่องโล่งตลอดราวกับปล่องเปิดจากสวรรค์สู่พิภพ ก่อนจะครืนครั่น ตามด้วยเสียงฟ้าฟาดหนักหน่วง...ยาว กึกก้องอยู่ชั่วพัก แล้วก็พลันวูบลงไร้เสียงคําราม ประหนึ่งสัญญาณ ‘ภารกิจบางอย่าง’ สิ้นสุด โลกเบื้องบนและเบื้องล่าง ‘ยอมรับ’ อำนาจแห่งกัน! แพทย์หญิงอนงค์ดวงตาครุ่นคิดถึงภาพความหลังแรกพบ ‘คนแน่หรือ?’ คือคําถามที่ผุดขึ้นในใจยามนั้น เด็กที่มิใช่เด็ก เด็กที่ ‘มา’ ด้วยอาการแปลกประหลาด เด็กที่ ‘พูด-กิน’ แผกกว่ามนุษย์ ‘ถ้ามิใช่คน ควรเป็นสิ่งใด?’ หากเมื่อนิ้วน้อย เย็น หอมอ่อน ๆ แตะลงกึ่งกลางระหว่างคิ้ว ดวงตาเธอหลับลง เวลาผ่านไปเท่าใดสุดรู้ ทว่าเจ้าตัว ‘คิดว่า’ วูบเดียวก็พลันลืมตา ยามนั้นหัวใจโปร่งโล่ง ไม่มีข้อสงสัย ไม่มีคำถามใดต่อตนเอง มีแต่ความเข้าใจนับแต่นั้นถึง... ‘หน้าที่อันต้องกระทำ คือเป็นผู้พิทักษ์’ และจารจรดลึกฝังวิญญาณในเสียงทุ้มนุ่มนวล อันลอยละล่องท่ามกลางความเย็นอวลด้วยกลิ่นหอมที่ยากจะอธิบาย “เราสัญญา...ที่สุด เจ้า...จะรู้จักเรา” บัดนี้ คุณอติรูป คือลูกชายคนเดียวของแพทย์หญิงอนงค์ สังคมรับรู้แค่นี้ และคนส่วนมากก็เลือน ๆ ความเดิมเสียแล้ว... ‘อติรูป’ มีความเป็นมาอย่างไร? โลกนี้มีสิ่งเกินฝัน อนันต์, เหลือตรึกรำลึกได้! นี่คือปฐมบทของเรื่องราวอันชวนให้ตรึกให้ติดตามของ ‘มายา’ นวนิยายแนวจิต-วิญญาณ อิงพุทธศาสตร์ บทประพันธ์ลำดับ ๓ ในนวนิยายแนวนี้ของ ทมยันตี ต่อจาก ฌาน (ปี ๒๕๓๐), จิตา (ปี ๒๕๓๔), มายา (ปี ๒๕๓๖) และนับเนื่องจากนั้นก็มีผลงานให้ผู้อ่านที่ชื่นชอบในแนวนี้อย่างเหนียวแน่นได้ติดตามสม่ำเสมอตลอดมา อาทิ ไวษณวี (ปี ๒๕๓๗) และ ชามี (ปี ๒๕๔๔) ความหมายของ ‘มายา’ คืออะไร “ทุกอย่างในโลกเป็นมายา...แล้วเหตุใดภาพมายาเหล่านี้จะเกิดไม่ได้ อุบัติเหตุแห่งพลังงานย่อมมีได้เสมอ มากมายแห่งสถานที่ บางแห่งอุบัติให้มีผู้พบเห็น แล้วจู่ ๆ ก็อันตรธาน บางคน...ผ่านมาให้พบ แต่ไม่มีใครสังเกตว่าทำไมหาย ไร้ร่องรอย ในอดีต...บางอาณาจักรยังสูญ โดยไม่มีใครแจงเหตุผลได้ คำเดียวควรแก่คำอธิบาย...มายา!” แม้ นวนิยาย เป็นรูปแบบที่ผู้อ่านนิยม แม้ ทมยันตี จะเพียบพร้อมฝีไม้ลายมือ ทั้งความตั้งใจอันแน่วแน่ ทว่าการพยายามถ่ายทอดความรู้ในพุทธปรัชญา โดยเฉพาะหัวข้อ ‘วิญญาณคืออะไร’ นี้ ในรูปนวนิยาย ก็เป็นเรื่องที่นักเขียนยอมรับว่าหนักใจพอสมควร สิ่งที่ผู้เขียนตั้งใจถ่ายทอดอย่างยิ่งในเรื่องนี้ ผู้เขียนพิสูจน์แล้วเชื่อ โดยไม่มีข้อสงสัย หากปัญหาอยู่ตรงที่ว่า...ทำอย่างไรจะอธิบายต่อผู้อื่น? วิทยาศาสตร์ได้สอนปรัชญา ที่ใดมี ‘ผล’ จะสาวไปหา ‘เหตุ’ จนได้ เมื่อรู้ ‘ทุกข์’ ศาสนาให้หาเหตุแห่งทุกข์ ไม่ต้องการให้มีทุกข์...ต้องดับที่เหตุ วิทยาศาสตร์ ปรัชญา ศาสนา ผสมผสานให้ข้อพิสูจน์แก่กัน หากมองตนและสรรพสิ่งรอบตนว่า เป็นแค่ ‘กลุ่มก้อนแห่งเหตุการณ์’ ตามทฤษฎีควอนตัมทางฟิสิกส์ โลกมนุษย์เป็นแค่ ‘สนามพลังงาน’ เป็นธุลีของธาตุ...เป็นอนุภาคมารวมกัน หากแยกสลายย่อยลง จำนวนที่ได้คงไม่เกินสองลิตรเท่านั้น นี่เอง พระพุทธศาสนา จึงย้ำคำว่า ‘วาง’ ไม่มีอะไรในโลกมีคุณค่าพอจะทำให้สุข...ทุกข์ ภาพ...เหตุการณ์ที่อุบัติเป็นแค่ ‘มายา’! ณ บ้านวรรณกรรม มีความภาคภูมิใจอย่างยิ่ง ที่ได้ร่วมทำงานอันเป็นความตั้งใจแน่วแน่ของ ทมยันตี ในการที่จะถ่ายทอดและเผยแผ่ความรู้ในพุทธปรัชญาและเทวศาสตร์เหล่านี้ลงในรูปของนวนิยาย ฌาน จิตา มายา ไวษณวี ชามี กระทั่ง ราชาวดี จึงปรากฏเป็นหนังสือนวนิยายแห่งจิตศาสตร์และวิญญาณศึกษา ไว้ให้ผู้อ่าน ‘ไตร่ตรอง’ และ ‘รู้’ เป็นอานิสงส์ให้บังเกิดร่วมกัน ทั้งผู้อ่านและผู้เขียน “มนุษย์ คือ ผู้สั่งสอนได้ มิใช่หมายถึงสั่งสอนผู้อื่น หากมนุษย์ประเสริฐสุดตอนสั่งสอนตนได้ต่างหาก ไยมนุษย์มิสั่งสอนตนเองเล่า” โลก...เป็นมายา สังขารและสรรพสิ่ง...เป็นมายา! พลังแห่งวิญญาณต่างหาก ยิ่งใหญ่!!! วางที่ใดจะเป็นสุข เบา เท่าวางที่ใจ! - รักชนก นามทอน บรรณาธิการ สำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม เดือนกุมภาพันธ์ ๒๕๖๔