หนังสือ คำสารภาพสุดท้ายของนักโทษประหาร

หนังสือเล่มนี้ที่ข้าพเจ้าเขียนขึ้นมา เป็นเรื่องจริงที่ข้าพเจ้าได้รับรู้ได้รับฟัง และร่วมอยู่ในเหตุการณ์ตลอดเวลา ตั้งแต่เริ่มต้นจนกระทั่งเสร็จสิ้นในการดำเนินการประหารชีวิตนักโทษเด็ดขาด ณ เรือนจำกลางบางขวาง จังหวัดนนทบุรี ซึ่งเป็นเรือนจำเพียงแห่งเดียวในประเทศไทย ที่ดำเนินการประหารชีวิตนักโทษด้วยการยิงเป้าในอดีต และการประหารชีวิตนักโทษด้วยการฉีดสารพิษในปัจจุบัน หน้าที่ของข้าพเจ้าคือ "พี่เลี้ยง" ซึ่งข้าพเจ้าจะต้องอยู่ดูแลนักโทษที่กำลังจะถูกประหารชีวิตอย่างใกล้ชิดนับตั้งแต่เริ่มเบิกตัวออกมาจากห้องขัง จนกระทั่งถึงวาระสุดท้ายแห่งชีวิต การทำหน้าที่ "พี่เลี้ยง" ของข้าพเจ้านั้น ได้นำนักโทษไปประหารชีวิตด้วยการยิงเป้ามาแล้วทั้งสิ้น 38 ราย เป็นนักโทษชาย 37 ราย เป็นนักโทษหญิง 1 ราย และได้นำนักโทษไปประหารชีวิตด้วยการฉีดสารพิษจำนวน 3 ราย เป็นนักโทษชายทั้งหมด ซึ่งการประหารชีวิตจะด้วยการยิงเป้า หรือฉีดสารพิษ หรือจะด้วยวิธีไหนก็ตาม จุดมุ่งหมายก็คือการจบชีวิตของบุคคลที่ถูกระบุว่ากระทำความผิดร้ายแรง ไม่สมควรมีชีวิดอยู่ร่วมกับคนอื่นได้อีกต่อไป นับเป็นการลงโทษขั้นรุนแรงที่สุดของกฎหมายไทย นักโทษแต่ละรายที่ข้าพเจ้าเป็นพี่เลี้ยง นำเขาไปสู่วาระสุดท้ายของชีวิตนั้นบางรายร้องไห้ฟูมฟาย บางรายต่อสู้ดิ้นรน บางรายเล่าเหตุการณ์ในวันเกิดเหตุให้ฟัง ซึ่งข้าพเจ้าไม่อาจรู้ได้ว่าสิ่งที่พวกเขาพูดมานั้น จะจริงหรือไม่ เหตุการณ์และคำพูดของนักโทษประหารที่ข้าพเจ้าจะเขียนต่อไปนี้ไม่ได้มีเจตนาจะลบหลู่ดูหมิ่นผู้ใด หรือหน่วยงานใดทั้งสิ้น เป็นเพียงการบอกเล่า รวมทั้งระบายความรู้สึกของนักโทษประหาร ที่ใกล้เวลาตายในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า อาจเป็นเรื่องจริงต ามคำบอกเล่า หรือเป็นการโกหกหลอกลวงครั้งสุดท้าย เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับตนเอง และสร้างความเสียหายให้แก่บุคคล หรือหน่วยงานที่ตนเกลียด ทั้งนี้ ข้าพเจ้าต้องขออภัยต่อบุคคล หรือหน่วยงานที่ถูกกล่าวพาดพิงถึง มา ณ ที่นี้ด้วย.....