ไทยปิฎก: ประวัติศาสตร์การเมืองสังคมร่วมสมัยของพุทธศาสนาไทย

หลังจากการเกิดรัฐประหาร 2557 การกำหนดตำแหน่งแห่งที่และอำนาจในวงการสงฆ์ในรัฐธรรมนูญและพระราชบัญญัติที่ให้ความสำคัญกับการคุ้มครองพุทธศาสนา จะนำมาสู่ปัญหาในมิติทางสังคมการเมืองอย่างกว้างขวาง หนังสือเล่มนี้จะชี้ให้เห็นเหลี่ยมคู่ทางการเมืองของพุทธศาสนาในสังคมไทยที่แนบแน่นอยู่กับบริบทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่ปฏิวัติสยาม 2457 เป็นต้นมา คำนำ คำขอบคุณ คำวิพากษ์เชิงแลกเปลี่ยน บทนำ ไทยปิฎก หนึ่งในตะกร้าของความเป็นไทย บทที่ 1 ความเยาว์วัย 1.1 พ.ร.บ.คณะสงฆ์ 2484 จุดกำเนิดและจุดจบของแนวคิดประชาธิปไตย 1.2 วิหารไม่ว่าเปล่า: พุทธศาสนาหัวก้าวหน้าที่ถูกลดความหมายทางการเมือง บทที่ 2 ความกลัว-ความหลงใหล 2.1 ความน่าหวาดหวั่นของยุคกึ่งพุทธกาล 2.2 สงครามเย็น และพุทธศาสนา-ราชาชาตินิยม 2.3 "จิตนิยม-ประวัติศาสตร์": เรื่องเล่าเชิงลี้ลับกับอุดมคติของพุทธศาสนาแบบไทยช่วงทศวรรษ 2500-2520 2.4 แผนนารีพิฆาต โครงเรื่องทางประวัติศาสตร์ที่พุทธใช้ฆ่านารี บทที่ 3 ความเหนือกว่า-ความแปลกแยก 3.1 ธัมมิกสังคมนิยมแบบเผด็จการ! วิพากษ์แนวคิดทางการเมืองของพุทธทาสภิกขุ 3.2 คำโกหก-ความจริง ในฐานะแอกและภารกิจทางศีลธรรมไทย 3.3 จากแพะรับบาปสู่ศาสนามวลชน และอำนาจที่มุ่งครอบงำรัฐ บทที่ 4 บทสรุป บรรณานุกรม