c111 ทำนองซออู้ (ฉบับปรับปรุง) 9786164262553

ทำนองซออู้ (ฉบับปรับปรุง) ประชากร ศรีสาคร : ผู้แต่ง หนังสือเล่มนี้ว่าด้วยเรื่องทำนองซออู้ ได้เรียบเรียงและเขียนขึ้นจากประสบการณ์ทางดุริยางคศาสตร์ไทย ประสงค์เพื่อเสนอแนวคิดการผูกสำนวนกลอนซออู้อย่างเป็นลำดับขั้น อันแสดงถึงอัตลักษณ์แห่งทำนองซออู้ไว้เป็นแบบอย่าง โดยเนื้อหาสาระแบ่งออกเป็น 5 บท ประกอบด้วย บทที่ 1 ว่าด้วยเรื่องการแปลทำนองในดนตรีไทย บทที่ 2 ว่าด้วยเรื่องหลักการแปลทำนอง เป็นการนำเสนอแนวคิดการแปลทำนองอย่างเป็นลำดับขั้น อันจะเชื่อมโยงไปสู่แนวทางแปรทำนองซออู้ในบทที่ 3 บทที่ 4 ว่าด้วยทางซออู้ในเพลงทางพื้นและทางกรอ เป็นการรวบรวม ทางซออู้ในเพลงทางพื้นที่สำคัญ และการตกแต่งทำนองในเพลงทางกรอ และบทที่ 5 บทส่งท้าย เป็นการประมวลองค์ความรู้ทั้งหมด #ซออู้ #แปรทำนอง #ดนตรีไทย #เพลงไทยต้องรู้ #สังคีตลักษณ์วิเคราะห์ #การประพันธ์เพลง สารบัญ 1. การแปลทำนองในดนตรีไทย 2. หลักการแปลทำนอง 3. การแปรทำนองซออู้ 4. ทางซออู้ : เพลงทางพื้นและทางกรอ 5. บทส่งท้าย เอกสารอ้างอิง ลักษณะจำเพาะในการบรรเลงดนตรีไทยว่าด้วยเรื่องการดำเนินทำนองเป็นเรื่องที่ ทราบกันดีอยู่แล้วว่า ดนตรีไทยเรานั้นมีลักษณะการดำเนินทำนองเป็นทางแต่ละเครื่องมือที่ แตกต่างกันไป เช่น ทางซออู้ ทางจะเข้ ทางซอด้วง ทางซอสามสาย เป็นต้น โดยในแต่ละทางจะ มีลักษณะลีลาของสำนวนกลอนที่แตกต่างกันตามบริบทที่เกี่ยวข้อง “โบราณาจารย์ทางดนตรีไทยท่านจึงประดิษฐ์ทำนองเครื่องดนตรีแต่ละชิ้นให้มีลักษณะเหมาะสม สอดคล้องกับลักษณะทางกายภาพ และขีดจำกัดของขอบเขตเสียงของเครื่องดนตรีนั้น ๆ อีกทั้งยังสร้างสรรค์ท่วงทำนองดังกล่าวให้มีความกลมกลืนกันระหว่างเครื่องดนตรีแต่ละชิ้นทำให้มีความไพเราะ” (บุษกร สำโรงทอง, 2539, น. 1) โดยสำนวนกลอนที่ผูกขึ้นจะต้องเป็นไปในหลักแห่งความพอดีและความกลมกลืน เพื่อให้สุนทรียภาวะสำเร็จแก่ผู้ฟังชนิดที่เรียกว่า “เมื่อฟังแล้ว รู้สึกอยากฟังอีก” หากผู้ฟังสัมผัส ถึงรสนี้ได้นั่นหมายถึงสุนทรียะนั้นสำเร็จ