ps5 teenage mutant ninja turtles warth of the mutants ( english zone 2 )

มีความตื่นเต้นที่ปฏิเสธไม่ได้ทุกครั้งที่มีการประกาศว่า Platinum Games กำลังทำงานในทรัพย์สินที่ได้รับใบอนุญาต ท้ายที่สุดแล้ว เกมที่สร้างจากแฟรนไชส์อันเป็นที่รักโดยสตูดิโอเดียวกันที่สร้างเกมแอคชั่นที่น่าทึ่งอย่าง The Wonderful 101 และ Bayonetta 2ฟังดูดีเกินจริงเลย น่าเศร้าที่ส่วนใหญ่เป็นเช่นนั้น เกมที่ได้รับอนุญาตก่อนหน้านี้ The Legend of Korraและ Transformers: Devastationก็โอเคแต่ไม่มีอะไรพิเศษ แนวโน้มดังกล่าวสามารถเปลี่ยนแปลงได้หรือไม่เมื่อนักพัฒนาชาวญี่ปุ่นกำลังจัดการกับ Teenage Mutant Ninja Turtles ? น่าเศร้าที่คำตอบสำหรับคำถามนั้นคือไม่ดังกึกก้อง ในความเป็นจริง ในหลาย ๆ ด้านมันเป็นการถดถอยจากเกมก่อน ๆ และเป็นเกมที่น่าผิดหวังที่สุดของ Platinum แม้จะไม่ใช่การก้าวลงอย่างสมบูรณ์ เนื่องจากมีบางประเด็นที่ถูกต้อง ที่สำคัญที่สุด การต่อสู้หลักถึงแม้จะไม่น่าตื่นเต้น แต่ก็ดำเนินไปอย่างรวดเร็วและสนุกสนาน เช่นเดียวกับเกมแอคชั่นตัวละครส่วนใหญ่ Mutants ในแมนฮัตตันให้ผู้เล่นสร้างการผสมผสานโดยการผสมผสานการโจมตีที่อ่อนแอและหนักหน่วง การแตะปุ่มสี่เหลี่ยมและสามเหลี่ยมซ้ำๆ เหล่านี้จะเป็นวิธีหลักในการจัดการกับศัตรูนินจาที่อยู่ในเกมทั้ง 9 เลเวล นอกเหนือจากการต่อสู้ระยะประชิดที่เรียบง่ายแล้ว ผู้เล่นยังสามารถขว้างชูริเคนใส่ศัตรู และปลดปล่อยทักษะพิเศษของนินจุตสึที่จะสร้างขึ้นใหม่ตามเวลาคูลดาวน์ ทุกอย่างมารวมกันเพื่อสร้างระบบการต่อสู้ที่ค่อนข้างพื้นฐานแต่ก็สนุกดี Teenage Mutant Ninja Turtles Mutants ในบทวิเคราะห์แมนฮัตตัน คุณควรตรวจสอบระดับของคุณดีกว่า ปัญหาหลักของ เกม Teenage Mutant Ninja Turtle ล่าสุด คือโครงสร้างเลเวลของมัน ซึ่งห่างไกลจากเลเวลที่ยอดเยี่ยมที่คุณจะพบในประเภทอื่นอย่างเช่นในDmC : Devil May Cry ด่านทั้ง 9 ของเกมส่วนใหญ่เป็นพื้นที่กึ่งเปิดซึ่งผู้เล่นจะต้องเดินทางไปยังพื้นที่ต่างๆ เพื่อจัดการกับพวกพ้องของ Shredder ที่เห็นได้ชัดว่าไม่ดีเลย แทนที่จะแสดงเพียงเครื่องหมายวัตถุประสงค์ (หรือดีกว่านั้นคือแผนที่) ผู้เล่นจะต้องคลิกแท่งขวาเพื่อดูเวทีใน Ninja Vision™ (ซึ่งเป็นเพียงการลอกเลียน Eagle Vision จาก Assassin's Creed โดย ไม่ได้รับแรงบันดาลใจ ) แม้ว่าการค้นหาภารกิจของคุณบนแผนที่จะยุ่งยากเกินกว่าที่ควรจะเป็น แต่ข้อผิดพลาดที่ใหญ่กว่าก็คือวัตถุประสงค์เหล่านี้ไม่สนุกเลยที่จะทำสำเร็จ ส่วนใหญ่พวกเขาจะรู้สึกเหมือนเป็นภารกิจเสริมที่คุณเห็นในเกมโอเพ่นเวิลด์อย่าง inFamous Second Sonยกเว้นว่าแทนที่จะเป็นโบนัสน่าเบื่อที่คุณสามารถข้ามไปได้ แต่กลับรวม 90% ของสิ่งที่คุณทำในเกม ภารกิจเหล่านี้มีความหลากหลาย เนื่องจากบางครั้งคุณจะต้องปกป้องแผงพิซซ่า และบางครั้งคุณจะต้องค้นหาเลเวลเพื่อกลบเกลื่อนระเบิด แต่ไม่มีอันไหนสนุกเลย ในที่สุดพวกมันก็เป็นเพียงตัวเติมที่ทำให้ส่วนที่สนุกสนานของแต่ละด่านล่าช้า: การต่อสู้ของบอส ทุกด่านในเกมจบลงด้วยเสียงสูง เนื่องจากการต่อสู้กับบอสเป็นครั้งเดียวจริงๆ ที่ฉันสนุกในขณะที่เล่น Mutants ในแมนฮัตตัน การต่อสู้เหล่านี้ทำให้ผู้เล่นได้ต่อสู้กับตัวละครที่พวกเขารู้จักจากรายการทีวีและการ์ตูน ซึ่งห่างไกลจากคนไร้ชื่อที่คุณใช้เวลาต่อสู้ล่วงหน้า 15 นาที การได้ต่อสู้กับเหล่าวายร้ายที่น่ากลัวอย่าง Rocksteady และ Bebop นั้นสุดยอดมาก โดยเฉพาะอย่างแรกเพราะเขาไม่กลัวที่จะเตะคุณแบบ Brogue เหตุผลหนึ่งที่บอสเหล่านี้ต้องเผชิญหน้ากับบอสที่โดดเด่นก็คือพวกมันเป็นเพียงส่วนเดียวของเกมที่ให้ความรู้สึกเหมือนเต่าอีกสามตัวของคุณเป็นเพื่อนที่จำเป็น ในขณะที่เล่นคนเดียว พวกมันมักจะติดตามคุณไปรอบ ๆ และเอาชนะศัตรูแบบสุ่มที่ปรากฏขึ้น พวกมันมีความสำคัญที่นี่เนื่องจากพวกมันจะค่อย ๆ ทำลายแถบพลังชีวิตขนาดมหึมาของบอส และชุบชีวิตใครก็ตามที่ตกลงมาระหว่างการต่อสู้ มุมมองการทำงานเป็นทีมนี้ให้ความรู้สึกที่ยอดเยี่ยม และมันจะเกิดขึ้นเฉพาะในระหว่างการต่อสู้ที่ท้าทายเหล่านี้เท่านั้น แม้ว่าการต่อสู้กับบอสจะเป็นไฮไลท์ของประสบการณ์นี้อย่างแน่นอน แต่ก็ไม่ดีพอที่จะแก้ตัวกับ 15 นาทีอันน่าเบื่อที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ เหมือนได้น้ำมะนาวเพิ่มความสดชื่นหลังจากทำงานกลางแจ้งที่อุณหภูมิความร้อน 90° เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง การมีรางวัลในตอนท้ายเป็นเรื่องดี แต่มันไม่ได้ทำให้สิ่งที่มาก่อนหน้านั้นสนุก และคุณจะหลีกเลี่ยงมันไปเลยถ้าทำได้ โครงสร้างระดับที่ซ้ำกันในท้ายที่สุดก็เพียงพอที่จะทำให้ประสบการณ์พิการได้ เมื่อพิจารณาว่าด่านส่วนใหญ่ใช้เวลาประมาณ 20 นาทีจึงจะเสร็จสมบูรณ์ TMNT ไม่ใช่เกมที่ยาว นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมประสบการณ์สั้นๆ ถึงน่าเบื่อขนาดนี้ และเริ่มรู้สึกเหมือนเป็นงานบ้านได้เร็วแค่ไหน มันบอกได้มากมายว่าด่านโปรดของฉันในเกมจบลงด้วยการเร่งรีบของหัวหน้าช่วงท้ายเกม ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันมักเกลียดในเกม แต่เมื่อถึงจุดนั้น ฉันอยากจะต่อสู้กับบอสที่ฉันสนุกจริงๆ มากกว่าที่จะเล่นด่านใหม่ที่มี เล้าโลม 15 นาทีอันแสนสาหัส ก่อนที่จะมีอะไรสนุกๆ เกิดขึ้น นินจาเต่าเบส ปัญหาใหญ่อีกประการหนึ่งคือโดย ทั่วไปแล้ว มนุษย์กลายพันธุ์ในแมนฮัตตัน ขาดความขัดเกลา ปัญหาเล็กๆ น้อยๆ เช่น ไม่สามารถหยุดฉากคัตซีนได้ (แต่คุณสามารถหยุดฉากเหล่านั้นได้ในแกลเลอรี่ภาพยนตร์ในเกมเนื่องจากมันสมเหตุสมผลแล้ว) และการไม่สามารถปิดเสียงผู้เล่นออนไลน์ได้ (คุณสามารถปิดเสียงแชททั้งหมดในการตั้งค่าเมนูหลักได้ แต่ไม่ใช่รายบุคคล ในเกม) สร้างขึ้นเพื่อประสบการณ์ที่สนุกสนานน้อยลง การเล่นออนไลน์ยังนำเสนอปัญหาเพิ่มเติมเนื่องจากโค้ดเน็ตไม่สอดคล้องกันมากจนทุกระดับที่ฉันเล่นออนไลน์จบลงด้วยข้อผิดพลาดในการเชื่อมต่อ เมื่อเกมให้ฉันรอบนหน้าจอโหลดเป็นเวลา 3 นาทีจนกระทั่งมันแจ้งว่าขาดการเชื่อมต่อ สุดยอด. แม้ว่าจะเป็นคนที่มีความคิดถึงและซาบซึ้งในแหล่งข้อมูล ฉันก็พบว่าตัวเองรู้สึกหนักใจกับประสบการณ์ทั้งหมด ตั้งแต่สภาพแวดล้อมที่น่าเบื่อ (ระดับต่างๆ ได้แก่ ระบบท่อระบายน้ำ สถานีรถไฟใต้ดินทั่วไป และเมืองที่อาคารทุกหลังดูเหมือนกัน) ไปจ