นิยายยูริ : รินร้อยรัก,หอมกลิ่นแก้วเจ้าจอม,แดนตายคนเป็น

รินร้อยรัก สิริน และ ศิรินทร์นอกจากชื่อที่ออกเสียงเหมือนกันแล้ว เราสองคนไม่มีอะไรเหมือนกันสักอย่าง ศิรินทร์ประพฤติตนตามกรอบตามจารีตอย่างงดงาม ส่วนอีกสิรินแหวกทุกขนบ ทุกกฎเกณฑ์ ไม่เคยมีใครขีดเส้นจำกัดไว้ได้ยกเว้นแต่ว่าคนที่ถือปากกา แล้วลงมือลากเส้นนั้น คือ ศิรินทร์ เส้นบาง ๆ กำหนดขอบเขตความสัมพันธ์ชัดเจนลบล้างไม่ออก แม้แต่คนช่างแหกคอกยังยินดีจะยืนอยู่ในกรอบโดยไม่เคยก้าวข้ามผ่านระหว่างเราสองคนจะไม่ไปไกลเกินกว่าคำว่า 'เพื่อน' ไม่ว่า เพื่อนรัก หรือ รักเพื่อน สิ่งสำคัญยืนยาวที่สุดก็คือ “เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป” หอมกลิ่นแก้วเจ้าจอม กีรติกานต์ ไม่เคยรู้เลยว่าทำไมตัวเองถึงต้องคว้าอัลฟ่าที่เป็นลูกน้องใต้บังคับบัญชามาเป็นคู่นอน รู้เพียงว่า แก้วเจ้าจอม ทำให้เธอสบายใจทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ชิดเพราะหล่อนเป็นควีนโอเมก้าที่พ่วงมาด้วยตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายการตลาดทำให้แก้วเจ้าจอมต้องเก็บความรู้สึกที่เธอมีให้กับกีรติกานต์เอาไว้พวกเรามีกฎที่ถูกตั้งไว้ไม่ให้มีใครคิดล้ำเส้นกันไปมากกว่าคู่นอน แต่ตอนนี้อาจจะมีคนคิดอยากแหกกฎนั้นอยู่ก็ได้ ใครจะไปรู้กันเพราะกลิ่นแก้วเจ้าจอม ช่างแสนหอมรัญจวนใจ แดนตายคนเป็น มันคือโลกที่อยู่ก้ำกึ่งระหว่างความเป็นกับความตายภายหลังการแพร่ระบาดของไวรัสปรสิตชนิดหนึ่งที่เข้าเล่นงานระบบประสาทและสมองของมนุษย์โดยตรง ทำให้ผู้ป่วยติดเชื้อทุกรายลุกขึ้นมาด้วยท่าทางแปลกพิกล ส่งเสียงครวญครางคล้ายสัตว์ร้าย ดวงตาสีขาวขุ่นราวกับน้ำสกปรก หมายจะทำร้ายคนที่อยู่ตรงหน้าแม้ว่าจะเป็นคนในครอบครัวก็ตาม ปริน เด็กหญิงวัยรุ่นอายุ 18 ปี หนีเอาตัวรอดจากบรรดาผู้ติดเชื้อในอพาร์ตเมนต์ที่เธออาศัยอยู่ หากทว่าไม่ต่างจากการหนีเสือปะจระเข้เมื่อบ้านเมืองที่เคยรู้จักกับเต็มไปด้วยซากศพคนตายรุมกัดกินคนเป็นต่อหน้า โชคดีที่ปรินได้รับการช่วยเหลือจาก กัญจน์ณิชา นักศึกษาพยาบาลปีที่ 2 ที่กำลังเดินทางหาที่ปลอดภัยพร้อมกับพ่อของเธอนานวันผ่านไป เมื่อมนุษย์ไม่สามารถหาทางรับมือกับมันได้ จำต้องอาศัยอยู่บนโลกที่เต็มไปด้วยซากศพคนตาย ในขณะเดียวกัน ท่ามกลางสภาวะที่ผู้คนต่างสูญเสียความเป็นมนุษย์ พยายามเอาชีวิตรอดในแต่ละวันบนหนทางซึ่งมีเพียงความหวังอันน้อยนิด กลับพบว่าการเผชิญหน้ากับคนด้วยกันเองยังเลวร้ายเสียยิ่งกว่าความตายเสียอีก