หนังสือ แด่เด็กน้อยผู้ผจญโลกกว้าง

ขณะที่แม่มองลูกของเธอเดินออกไปตามลำพังเป็นครั้งแรก หัวใจของเธอก็เต็มไปด้วยคำพูดที่เธอทนไม่ได้ที่จะพูดออกมาดังๆ เพราะกลัวว่าความกังวล ความกังวล คำขอร้อง และความปรารถนาทั้งหมดจะกลายเป็นห่วงที่ผูกข้อเท้าเด็กหรือเป็นภาระที่แบกไหล่เด็กไว้ อย่างไรก็ตาม ฉันรู้ดีว่าการเดินทางของชีวิตไม่สามารถเป็นเหมือนวันที่อากาศอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิได้เสมอไป ฉันจึงพยายามกลืนคำพูดที่พยายามจะหลุดออกจากปากและส่งลูกออกไป เด็กพูดว่า "ฉันจะไป!" ฉันทักทายด้วยเสียงอันดังแล้วออกจากบ้าน อย่างไรก็ตาม ในที่สุดฉันก็รู้สึกหวาดกลัวกับสภาพแวดล้อมใหม่ ผู้เป็นแม่ให้การสนับสนุนลูกเช่นนี้อย่างจริงใจ "ทุกอย่างอาจไม่คุ้นเคยในตอนแรก คุณอาจรู้สึกท้อแท้กับทิวทัศน์ที่ไม่คุ้นเคย ทุกคนทำอย่างนั้นในตอนแรก ในเวลาเช่นนั้น ให้เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า "แม่คงมองท้องฟ้าเดียวกันกับเธอ" และนั่นมัน ขณะที่เธอมองดูแผ่นหลังของลูกในขณะที่เขาออกเดินทางด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก ผู้เป็นแม่ก็กลืนคำพูดแห่งความกังวลและความห่วงใยจำนวนนับไม่ถ้วน และทำซ้ำคำขอและความปรารถนานับไม่ถ้วน แม้ว่าอาจไม่คุ้นเคย บางครั้งก็เหงา และบางครั้งก็ยากลำบาก แต่จงเชื่อในพลังที่ซ่อนอยู่ในตัวคุณและก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว คุณไม่เคยอยู่คนเดียวในทุกช่วงเวลา และคุณจะต้องสามารถมองไปรอบๆ ได้ตลอดเวลา จำไว้ว่าเราสามารถไปได้ไกลกว่านี้ถ้าเราไปด้วยกัน และเราสามารถไปถึงจุดสิ้นสุดได้ถ้าเราไปด้วยกัน และแม่ของคุณจะอยู่กับคุณในใจตลอดการเดินทาง.