Le Grand MEAULNES“โมนผจญโลก”

Le Grand MEAULNES “โ ม น ผ จ ญ โ ล ก” หนังสือเรื่อง “Le Grand Meaulnes” เริ่มปรากฏต่อสายตาประชาชนระหว่างฤดูร้อน ค.ศ. 1913 ในหนังสือรีวิวฝรั่งเศสฉบับใหม่ อีกปีหนึ่งต่อมาก็เกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ร้อยเอกอาแล็ง ฟูร์นิเยร์ไปพบความตายในครั้งนั้น เบื้องหน้ากองร้อยของเขา ณ แว่นแคว้นเอปารญ นวนิยายเรื่องนี้ดีเพียงพอจะทำให้กวีรุ่นหนุ่มมีชื่อเสียง (อาแล็ง ฟูร์นิเยร์ เกิดในเดือนตุลาคม 1886) เป็นเรื่องของการผจญภัยภายในใจโดยสิ้นเชิงเป็นการผจญภัยของดวงวิญญาณที่ถูกการประจักษ์แก่ใจ และการปรากฏขึ้นอันหนึ่งหลอกหลอน นั่นคือ “ค ว า ม รั ก” นวนิยายเล่มนี้มีคุณค่ามหาศาลในด้านความหมายของมันเท่าๆ กับสิ่งที่มันพยายามจะสะกิดให้คิด ศาสนาซึ่งคลุกเคล้าอยู่ในสัญลักษณาการอาจจะมองไปในแง่ของความลึกลับซับซ้อนทางศาสนาคริสต์ อันเป็นข้อเขียนของโคลเดลและเปกีย์ “ความสุขที่แท้จริงมิได้เป็นของโลกนี้ เนื่องจากเขาต้องการจะปกปิดเป็นความลับอันเป็นลักษณะหนึ่งของศิลปะฟูรนิเย่ก็เลยแบ่งตัวเองออกเป็นสองภาค ฟรังซัวส์ เซอแรล และโมน ในนวนิยาย ฟรังซัวส์เล่าด้วยความซาบซึ้งและเจ็บปวดรวดร้าวถึง “การผจญภัย” ของโมน การผจญภัยอันนี้เป็นการถ่ายทอดการผจญภัยของฟูร์นิเยร์ออกมาเป็นคำกวี มันเกือบจะเป็นการหลอน (ความรักที่มีต่อหญิงสาวที่ได้เห็นชั่วขณะหนึ่ง ครั้นแล้วก็ลับหายไป ออกค้นหาและค้นพบแต่แล้วก็ต้องสูญเสียไปใหม่) ทางเดินแห่งความรักเป็นทางเดินของเด็กรุ่นหนุ่มสองคน แรกทีเดียวฟรังซัวส์ เซอแรลเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับ “การค้นหา” นี้อย่างเพื่อน แต่แล้วก็เป็นผู้รู้สึกต่อเหตุการณ์ภายในโดยสิ้นเชิง แล้วในเวลาอันรวดเร็วโมนกลายเป็น “ใครคนหนึ่งที่กำลังจะจากไป” นวนิยายเรื่องนี้อันเป็นเรื่องความผิดหวังในเรื่องรักของบุคคลสองคน บุคคลที่เป็นฝ่ายดูอยู่เงียบๆ เป็นฝ่ายที่เศร้าที่สุด เป็นความล้มเหลวของการผจญภัยทั้งหมด การแบ่งบุคคลออกเป็นสองภาคดูจะทำให้มีค่าทางอภิปรัชญามากกว่าที่จะเป็น “กลวิธี” ทางวรรณคดี อันจะช่วยให้กวีได้เว้นระยะระหว่างตัวเขาและเรื่องที่เขียน การแบ่งบุคคลออกเป็นสองภาคทำให้อาณาเขตของสัญลักษณาการในงานชิ้นนี้ลึกซึ้งกว้างขวางยิ่งขึ้น ฟูร์นิเยร์มิได้เขียนอย่างจะให้เป็นอนุทินเขาไปไกลกว่านั้น เขามีวิธีไปถึงอภิปรัชญาด้วยการใช้ความเงียบเป็นเครื่องมือ “ข้าพเจ้าเป็นผู้หายใจความรักของผู้อื่น” เป็นชื่อเรื่องที่น่าชมของชัง เกรอล ความรักอันแท้จริงของฟรังซัวส์มิได้เป็นความรักของ “ผู้หยั่งรู้ดินฟ้ามหาสมุทร” ดอกหรือ? หรือถ้าจะพูดตามแบบคริสตังยิ่งขึ้น การรักตนมิได้เป็นความรักที่มีต่อผู้อื่นดอกหรือ? ความรักของโมนกลายเป็นความรักของฟรังซัวส์ และในการแลกเปลี่ยนนี้ความรักมิได้สูงส่งจนถึงขั้นความเงียบดอกหรือ? ความสูงส่งอันนี้ต่างหากที่ทำให้งานชิ้นนี้เป็นศิลปกรรมชั้นเอก เป็นลวดลายของศิลปะซึ่งเป็นหนี้ความงดงามเฉิดฉายของมัน เป็นนวนิยายเงียบๆ ที่แฝงเร้นอยู่ในนวนิยายที่พูด ทั่วทั้งเนื้อเรื่องมีความเร้นลับแฝงอยู่ เป็นการถอนใจของดวงวิญญาณซึ่งมีแต่ความปรีดาปราโมชถ่วงหนักอยู่ มีเสียงร้องครั้งเดียวในตอนจบ ใกล้ๆ กับความเงียบโดยสิ้นเชิง เพื่อจะไปสู่สวรรค์ ฟรังซัวส์และโมน ร่างกายและวิญญาณผูกพันกันด้วยไมตรีจิตที่สับสน (อันเป็นสิ่งที่ทำให้เดการ์ทของเราวุ่นวายใจ) การไปสู่สิ่งสูงสุดเป็นจุดหมายปลายทางอันเต็มไปด้วยการผจญภัยของโมน ที่นั่นเอง เขาได้พบกับความเงียบของฟรังซัวส์ แน่นอนที่ว่านวนิยายอาจจะถูกอิทธิพลของกาลสมัยหนึ่งครอบงำ เป็นสมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1 รวมทั้งความคิดเห็นของสมัยนั้น เกี่ยวกับความรักบวกกับม่านแห่งสัญลักษณาการซึ่งเริ่มตกต่ำลง แต่ศิลปะของฟูรนิเย่ข้ามพ้นกาลสมัยของเขา นวนิยายเล่มนี้แม้จะอยู่ในเงา แต่ก็เข้าถึงแสงสว่างทั้งนี้เพราะอภิปรัชญาอันเข้มแข็ง Le Grand MEAULNES “โ ม น ผ จ ญ โ ล ก” อาแล็ง ฟูร์นิเยร์ : บทประพันธ์ วรรณี จันทราทิพย์ : แปล ทับหนังสือ ราคา 350 บาท #โมนผจญโลก #LeGrandMEAULNES #อาแล็งฟูร์นิเยร์ #นักประพันธ์ชาวฝรั่งเศส #alainfournier #วรรณีจันทราทิพย์ #ทับหนังสือ #tubnangseu