สิเน่หานางวรรณคดี / หนูแดง / หนังสือใหม่

คำโปรย เสียงหัวใจของพวกนาง...ดังกว่าเสียงจากปากของชายทั้งปวง จะเป็นอย่างไรเมื่อนางในวรรณคดีที่ถูกเรียงร้อยโดยชายหลุดออกมาอยู่ในโลกของความเป็นจริง จะเป็นอย่างไรเมื่อนางเหล่านั้นไม่ได้เป็นหญิงในภาพจำที่ถูกชายเหล่านั้นถักทอขึ้น ไม่ว่าจะเป็นนางวันทองที่ได้ชื่อว่าเป็นหญิงสองใจ นางกากีที่ถูกขนานนามว่าเป็นหญิงมากรักหลายผัว หรือนางผีเสื้อสมุทรที่โดนกล่าวหาว่าลักตัวชายรูปงามมาทำระยำตำบอนด้วยความโหดร้าย ในเมื่อพวกนางมีปากเสียงที่จะร้อยเรียงเรื่องราวของตนเองใหม่ แจ้งความจริงให้ผู้อื่นรับรู้ว่าพวกนางหาได้เป็นอย่างที่ถูกจารึก บรรดาชายที่ทำให้พวกนางหลุดออกมาจากหนังสือโกโรโกโสจากร้านหนังสือเก่าจะยินยอมรับฟังไหม? จะยอมรับไหมว่าพวกนางถูกกระทำ? จะยอมเข้าใจหรือเปล่าว่าพวกนางเองก็มีหลายแง่มุม? จะรักพวกนาง...อย่างที่พวกนางเป็นตัวเองไหม? สิ่งเหล่านี้เป็นคำถามที่พวกนางใคร่อยากรู้เสียเหลือเกิน... ๏ หากแม้นการเป็นหญิงยากจะเอ่ย คำชมเชยชมชิดให้สมหญิง เหล่าหญิงนั้นจักผงาดอย่างแท้จริง ว่าผู้หญิงจักหยัดยืนด้วยตนเอง ด้วยแข้งขาทั้งสองแลสองแขน กอดหวงแหนกายมิให้ใครข่มเหง กรีดเสียงร้องถ้อยคำร้องรำเพลง จักตุเลงศักดิ์ศรีให้ก้าวไป ๏ มิยอมให้ชายใดมาขีดเขียน สร้างบทเรียนคนรุ่นหลังเล่าตาใส มิยอมให้ถูกกระทำทุกสิ่งใด ด้วยหัวใจแข็งกร้าวดุจศิลา จักวันทองนางกากีเจ้าแม่ขา จักบุปผายักษีผีตนไหน ขึ้นชื่อว่าเป็นหญิงจักเป็นไท ให้เหล่าชายประจักษ์แก่อุรา