ประคำไม้หวายหิน108เม็ด+แผ่นตะกรุดคู่ชีวิต หลวงปู่ครูบาชัยยะวงศา วัดพระพุทธบาทห้วยต้ม สุดยอดแห่งวัตถุมงคลหลวงปู่ปลุกเสก

สร้อยประคำหวายหิน หลวงปู่ครูบาวงศ์ วัดพระพุทธบาทห้วยต้ม เม็ดเก่าผ่านการใช้มาตามธรรมชาติ ถึงยุค ดูง่ายมากครับ ประคำเอกลักษณ์ของหลวงปู่ครูบาชัยยะวงศาพัฒนา ปัจจุบันหาได้ยากยิ่งแล้วครับ สร้อยประคำเม็ดหวายของ ครูบาชัยวงศ์ฯ นอกจากหลวงปู่จะสร้างและปลุกเสกเครื่องรางอย่างเช่น เต่าสำลี,เต่าจีวร,มีดหมอที่เป็นที่รู้จักในหมู่ลูกศิษย์กันเป็นอย่างดีแล้ว ท่านยังได้จัดสร้างสร้อยประคำ 108 ที่ทำจากเม็ดหวายอีกด้วย หลวงปู่ครูบาวงศ์ฯ ท่านจะปลุกเสกเองทุกเส้น หลวงปู่เคยบอกว่า... “ประคำนี้ดีใช้ภาวนาทำกรรมฐาน ต่อไปจะหายากต้องเอาทองคำเส้นเท่ากันมาแลก”และท่านยังกล่าวเสริมอีกด้วยว่า... “ประคำเป็นเครื่องมือสู่พระนิพพาน” ...เป็นปริศนาธรรมให้เรานำไปคิดพิจารณาค่ะ วิธีการใช้ประคำกับการสวดมนต์ โดยทั่วไปแล้วเรามักเข้าใจว่าประคำควรเอาไว้สวมคอ อย่างภาพเกจิอาจารย์หรือผู้ที่ดูมีลักษณะเป็นผู้ปฏิบัติธรรม แต่ในสายธรรมของชาวพุทธมหายานหรือทิเบตนั้น คนที่สวมประคำหรือเอาประคำมาห้อยคอนั้น มีไม่มากเท่าไหร่ โดยปกติเรามักจะเห็นชาวพุทธทิเบต สวมประคำไว้ที่ข้อมือมากกว่า สาเหตุนึงเป็นเพราะประคำมีประโยชน์คือเอาไว้ใช้ในการสวดมนต์ โดยเฉพาะการสวดมนตราคราวละหลายๆ จบ เฉพาะผู้ปฏิบัติเงินโดร ก็ต้องสวดถึงแสนจบเข้าไปแล้ว ยังมีการปฏิบัติธรรมประจำวันอีก การสวมประคำไว้ที่ข้อมือ จึงเหมาะกับเวลาที่จะใช้สวดมนต์ เราสามารถถอดประคำมาเตรียมใช้สวดมนต์ได้ตลอดเวลา และง่ายกว่าการถอดออกจากคอ อย่างไรก็ตามครูบาอาจารย์บางท่านอาจจะสวมประคำไว้ที่คอบ้างก็มี แต่ในสายธรรมและคุรุอาจารย์ของผม ไม่ค่อยพบว่าสวมประคำไว้ที่คอ อีกเรื่องหนึ่งคือการนับประคำ โดยปกติเรามักจะนับเม็ดประคำไปเรื่อยๆ โดยไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่วิธีการที่ถูกต้องก็คือ เมื่อนับเม็ดประคำไปจนก่อนถึงเม็ดหลักที่อยู่ตรงกลาง (ปกติเรียกว่า เม็ดคุรุ) ให้กลับข้างประคำแล้วเริ่มนับใหม่โดยนับถัดจากเม็ดคุรุ ครูบาอาจารย์ในสายธรรม จนถึงพระคุรุรินโปเช (พระคุรุปัทมสัมภวะ) ท่านแนะนำว่า การนับมาลา ควรนับเช่นนี้ ไม่ควรนับข้ามเม็ดคุรุ เปรียบเหมือนการข้ามครูบาอาจารย์ จึงควรสลับด้านมาลา แล้วเริ่มนับอีกครั้งหนึ่ง โดยไม่นับข้ามเม็ดคุรุ ส่วนในไทย ปกติผู้มีภาพลักษณ์เป็นนักปฏิบัติธรรมหรือพระที่ดูขลัง มักจะสวมประคำไว้ที่คอ (บางทีพระทั่วไปก็สวมประคำไว้ที่คอ) ซึ่งว่ากันที่จริง ผมไม่ค่อยเลื่อมใสเท่าไหร่กับภาพลักษณ์แบบนั้น การสวมประคำไว้ที่ข้อมือ จะดูเหมาะกว่าในหลายๆ กรณี โดยเฉพาะพระสงฆ์ไทย ที่ไม่ควรเอาอะไรไปสวมที่คอในลักษณะที่ทำให้ดูขลัง