คำอธิบายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ภาค 3-4 เล่ม 2 ธานิศ เกศวพิทักษ์

ชื่อ = คำอธิบายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ภาค 3-4 เล่ม 2 ธานิศ เกศวพิทักษ์ จัดพิมพ์เมื่อ = ครั้งที่ 16 : 2567 ผู้เขียน/ผู้แต่ง/ผู้รวบรวม = ธานิศ เกศวพิทักษ์ มีจำนวนหน้า = 1,097 หน้า ขนาดเล่ม = 18.5 x 26 ซม. ปก = อ่อน (M) รหัสเลข isbn = 9786164041349 วิธีพิจารณาในศาลชั้นต้น บทที่ ๑ แบบคำฟ้องคดีอาญา ๑. แบบคำฟ้องคดีอาญาทั่วไป ๑.๑ คำฟ้องต้องทำเป็นหนังสือ ๑.๒ รายการของคำฟ้อง ๑.๒.๑ ส่วนเริ่มต้นของคำฟ้อง ๑.๒.๒ ส่วนเนื้อหาของคำฟ้อง ๑.๒.๓ ส่วนท้ายของคำฟ้อง ๒. แบบคำฟ้องคดีหมิ่นประมาท ๓. แบบคำฟ้องขอเพิ่มโทษจำเลยฐานไม่เข็ดหลาบ ๔. แบบคำฟ้องความผิดหลายกระทง บทที่ ๒ การไต่สวนมูลฟ้อง ๑. การสั่งไต่สวนมูลฟ้อง ๒. วิธีการไต่สวนมูลฟ้อง ๒.๑ หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการนำตัวตำเลยมาศาลพร้อมฟ้อง ๒.๒ หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการสอบคำถามคำให้การจำเลย ๒.๓ หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการไต่สวนมูลฟ้องต่อหน้าจำเลย ๒.๔ หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการมีฐานะเป็น “จำเลย” ๓. จำเลยไม่มีอำนาจนำพยานมาสืบในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ๔. ผลของการไต่สวนมูลฟ้อง บทที่ ๓ การแก้หรือเพิ่มเติมฟ้องและคำให้การ ๑. การแก้หรือเพิ่มเติมฟ้อง ๑.๑ กรณีเพิ่มเติมฟ้องขอให้เพิ่มโทษจำเลย ๑.๒ กรณีศาลสั่งให้โจทก์แก้ฟ้องให้ถูกต้อง ๑.๓ กรณีโจทก์ขอแก้หรือเพิ่มเติมฟ้องทั่วไป หลักเกณฑ์การขอแก้หรือเพิ่มเติมฟ้อง ๑.๓.๑ ต้องมีเหตุอันควร ๑.๓.๒ โจทก์ต้องยื่นคำร้องขอแก้หรือเพิ่มเติมฟ้องก่อนมีคำพิพากษาศาลชั้นต้น ๑.๓.๓ ต้องไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบในการต่อสู้คดี ๑.๓.๔ ศาลเห็นสมควรจะอนุญาตหรือจะส่งให้ไต่สวนมูลฟ้องเสียก่อนก็ได้ ๑.๓.๕ เมื่ออนุญาตแล้ว ให้ส่งสำเนาแก้ฟ้องหรือฟ้องเพิ่มเติมแก่จำเลยเพื่อแก้ ๒. การแก้หรือเพิ่มเติมคำให้การ หลักเกณฑ์การแก้หรือเพิ่มเติมคำให้การ ๒.๑ ต้องมีเหตุสมควร ๒.๒ จำเลยอาจยื่นคำร้องขอแก้หรือเพิ่มเติมคำให้การได้ก่อนมีคำพิพากษาศาลชั้นต้น ๒.๓ ถ้าศาลเห็นสมควรอนุญาตก็ให้ส่งสำเนาคำร้องขอแก้หรือเพิ่มเติมคำให้การแก่โจทก์ ๒.๔ กรณีจำเลยรับสารภาพตามฟ้อง หากศาลอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฐานความผิด จำเลยย่อมมีสิทธิขอเพิ่มเติมคำให้การได้ มิฉะนั้นย่อมแสดงว่าจำเลยรับสารภาพ บทที่ ๔ การขาดนัดของโจทก์ในคดีอาญา ๑. หลักเกณฑ์การขาดนัดของโจทก์ ๑.๑ ต้องเป็นกรณีที่โจทก์ไม่มาศาลตามกำหนดนัด ๑.๒ โจทก์ต้องทราบกำหนดนัดของศาลโดยชอบแล้ว ๑.๓ ฝ่ายโจทก์ต้องไม่มีใครมาศาลในวันกำหนดนัดเลย ๒. หลักเกณฑ์การร้องขอให้ศาลยกคดีของโจทก์ขึ้นไต่สวนมูลฟ้องหรือพิจารณาใหม่ ๒.๑ ต้องเป็นคดีที่ศาลยกฟ้องเพราะโจทก์ขาดนัดตามมาตรา ๑๖๖ วรรคหนึ่ง ๒.๒ โจทก์ต้องร้องขอให้ศาลยกคดีของโจทก์ขึ้นไต่สวนมูลฟ้องหรือพิจารณาใหม่ภายใน ๑๕ วัน นับแต่วันที่ศาลยกฟ้อง ๒.๓ โจทก์ต้องแสดงให้ศาลเห็นว่ามีเหตุสมควรที่ทำให้โจทก์มาศาลไม่ได้ ๓. หลักเกณฑ์การตัดอำนาจของโจทก์ที่จะฟ้องจำเลยในเรื่องเดียวกันนั้นอีก บทที่ ๕ การพิจารณาคดีอาญาสั่งซื้อได้ที่ attorney285.com หลักเกณฑ์และขั้นตอนในการพิจารณาคดีอาญา - การพิจารณาและสืบพยานในศาลต้องทำโดยเปิดเผยต่อหน้าจำเลย ๑. ข้อยกเว้นหลักการพิจารณาโดยเปิดเผย ๒. ข้อยกเว้นหลักการพิจารณาต่อหน้าจำเลย ๒.๑ ข้อยกเว้นตามมาตรา ๑๗๒ ทวิ ๒.๒ ข้อยกเว้นตามมาตรา ๑๘๐ ๒.๓ ข้อยกเว้นตามมาตรา ๒๓๗ ทวิ - การนำมาตรา ๒๓๗ ทวิมาใช้บังคับโดยอนุโลมแก่การสืบพยานกรณีอื่น ๆ - การเดินเผชิญสืบและการส่งประเด็นไปสืบพยานที่ศาลอื่น - การใช้วิธีการสืบพยานที่เหมาะสมแก่การสืบพยานบุคคลบางประเภท ๑. กรณีศาลเห็นสมควรใช้วิธีการสืบพยานพิเศษตามมาตรา ๑๗๒ วรรคสาม วรรคสี่ และวรรคห้า ๒. กรณีกฎหมายบังคับให้ศาลใช้วิธีการาสืบพยานเด็กสำหรับการสืบพยานที่เป็นเด็กอายุไม่เกินสิบแปดปี - กรณีที่ไม่ได้ตัวพยานที่เป็นเด็กมาเบิกความต่อศาล - การสืบพยานนอกศาลในคดีที่พยานเป็นเด็กอายุไม่เกินสิบแปดปี - การสอบถามและ/หรือตั้งทนายความให้จำเลย - ข้อสังเกตของมาตรา ๑๗๓ ทั้งสองวรรค - การสอบถามคำให้การจำเลย - จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นพิจารณา - โจทก์ในคดีอาญามีหน้าที่นำพยานเข้าสืบก่อนเสมอ - การยื่นบัญชีระบุพยานและการนำสืบพยานเอกสารในคดีอาญา ๒. การนำสืบพยานเอกสารในคดีอาญา - การกำหนดให้มีวันตรวจพยานหลักฐานก่อนกำหนดวันนัดสืบพยาน - การสืบพยานล่วงหน้าหลังฟ้องคดีต่อศาล - การเรียกสำนวนการสอบสวน จากพนักงานอัยการมาเพื่อประกอบการพิจารณา บทที่ ๖ คำพิพากษาและคำสั่ง ๑. หลักเกณฑ์การพิพากษายกฟ้องตามมาตรา ๑๘๕ ๒. หลักเกณฑ์การแก้ไขคำพิพากษาหรือคำสั่ง ๓. หลักเกณฑ์การอธิบายข้อสงสัยในคำพิพากษาหรือส่งเกินคำขอ ๔. หลักเกณฑ์ห้ามศาลพิพากษาหรือสั่งเกินคำขอ ๔.๑ หลักเกณฑ์ของมาตรา ๑๙๒ วรรคหนึ่ง ๔.๒ หลักเกณฑ์ของมาตรา ๑๙๒ วรรคสอง ๔.๓ หลักเกณฑ์ของมาตรา ๑๙๒ วรรคสาม ๔.๔ หลักเกณฑ์ของมาตรา ๑๙๒ วรรคสี่ ๔.๕ หลักเกณฑ์ของมาตรา ๑๙๒ วรรคห้า ๔.๖ หลักเกณฑ์ของมาตรา ๑๙๒ วรรคหก ๔.๗ หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการห้ามการพิพากษาหรือสั่งเกินคำขอท้ายฟ้องต่าง ๆ (๑) คำขอให้เพิ่มโทษจำเลยฐานไม่เข็ดหลาบ (๒) คำขอให้นับโทษต่อ (๓) คำขอให้ริบทรัพย์ (๔) คำสั่งคืนของกลางแก่เจ้าของ (๕) คำขอให้ลงโทษจำเลยหลายกรรมต่างกัน (๖) คำขอให้บวกโทษที่รอการลงโทษ (๗) คำขอให้จ่ายค่าปรับแก่เจ้าของลิขสิทธิ์ ภาค ๔ อุทธรณ์ภาคและฎีกา บทที่ ๑ สิทธิในการอุทธรณ์ บทที่ ๒ ข้อจำกัดสิทธิในการอุทธรณ์ ๑. การห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามมาตรา ๑๙๓ ทวิ ๑.๑ คดีที่อยู่ในเกณฑ์ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ๑.๒ มาตรา ๑๙๓ ทวิ ห้ามอุทธรณ์เฉพาะในปัญหาข้อเท็จจริง ๑.๓ การห้ามอุทธรณ์ในคดีที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยหลายข้อหา ๑.๔ ข้อยกเว้นตามมาตรา ๑๙๓ ทวิ ที่ยอมให้จำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ๒. การห้ามอุทธรณ์คำสั่งในระหว่างการพิจารณา ๓. การห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วแต่ในศาลชั้นต้น บทที่ ๓ การยื่นอุทธรณ์ การแก้ไขเพิ่มเติมอุทธรณ์ การตรวจรับอุทธ