(พร้อมส่ง!) กลกุลวุฒิ / เล่ห์อาทิตย์ *ภรปภัช

หนังสือใหม่ในซีล พร้อมส่ง นิยายโรมานซ์ 20+ โดย ภรปภัช กลกุลวุฒิ (คุณกุล & ปีใหม่) เล่ห์อาทิตย์ (คุณซัน & ดรีม) #พระเอกทั้งสองคนเป็นเพื่อนกับคุณจิณณ์ จากเรื่อง Immoderate Love รักเกินเลย - ราคาเล่มละ 359.- พิเศษ!! แถมปกสวมฟรีทุกเล่ม คำโปรย...กลกุลวุฒิ สำหรับ ‘กุลวุฒิ’ เจ้าของค่ายมวยชื่อดัง ‘ปณิสรา’ เป็นเพียงเด็กกำพร้า ที่ย้ายมาอยู่กับป้าที่เป็นแม่บ้านในคฤหาสน์ของเขา ชายหนุ่มบอกตัวเองทุกวัน ว่าเขาจะไม่ทำตัวเป็นสมภารที่คิดจะฟาดไก่วัด นอกจากว่าไก่ตัวนั้นจะโตเต็มวัย และเต็มใจกระโดดเข้าปากของเขาเอง! =โปรยปราย= “ยามาแล้วค่ะคุณกุล” ปณิสราเดินกลับมาหาเขาพร้อมกับยื่นยาในมือให้ “ฉันจะทาเองยังไงล่ะ มองไม่เห็นซะหน่อย เธอทาให้ฉันทีสิ” “อ๋อ...เอ่อ...ค่ะ” หญิงสาวเปิดหลอดยาแล้วโน้มตัวลงมาเพื่อทายาที่แก้มสากนั้น โดยลืมไปว่าเธอสวมเสื้อคอกลมและคอมันก็กว้างพอจะทำให้เขามองเห็นเจ้าก้อนซาลาเปาสองก้อนที่ซุกซ่อนอยู่ใต้บราสีหวานได้อย่างชัดเจน ไม่เด็ก...แบบนี้ไม่เด็กแล้วแน่ๆ คนหื่นแอบคิดอกุศลก่อนจะเบือนหน้าหนีความงามนั้นเพราะกลัวจะคุมตัวเองไม่ได้แล้วดึงเธอมาจูบเสียตอนนี้เลย “เสร็จแล้วค่ะ” เสร็จอะไรวะ? อ๋อ...ทายาเสร็จแล้วสินะ “ขอบใจ มีอะไรก็ไปทำเถอะ ฉันจะไปว่ายน้ำต่อ” “แล้วหายปวดบ่าแล้วเหรอคะ หนูเพิ่งจะนวดไปได้แปบเดียวเอง” แต่ถ้าเธอขืนอยู่ต่อ เขาจะจับเธอนาบเอาน่ะสิ! “หายแล้ว รีบไปเถอะ” “แต่ว่า...” “ฉันบอกให้ไปไง!” เขาตะคอกเสียงดังพลางขยับสองขาเข้าหากันเพราะกลัวเธอจะมองเห็นบางสิ่งบางอย่างใต้ร่มผ้าที่ดันตื่นตัวขึ้นมาง่ายๆ เพียงแค่ได้เห็นเจ้าซาลาเปาอวบๆ นั้น “ค่ะคุณกุล” ปณิสราก้มหน้างุดก่อนจะรีบสาวเท้าออกมาให้ห่างจากเขาโดยเร็วที่สุด บางทีเขาอาจจะไม่ชอบหน้าเธอก็ได้ เพราะฉะนั้นเธอก็ไม่ควรไปยุ่งกับเขาหากว่าเขาไม่เรียกใช้อีก หลังจากวันนั้นเธอจึงได้พยายามหลบหน้าหลบตากุลวุฒิตลอด ซึ่งเขาเองก็คิดว่าดีแล้วที่เขากับเธออยู่ห่างกัน เพราะเขาไม่อยากคิดอะไรกับเด็กมากไปกว่านี้อีกแล้ว คำโปรย...เล่ห์อาทิตย์ ในสายตาของคนทั่วไป... ‘เหมือนฝัน’ เป็นเพียงเลขาฯ คนสนิทของ ‘อาทิตย์’ เธอทำงานเก่ง ขยันและอดทนเป็นขวัญใจของคนทั้งบริษัท ทว่าบนเตียงนอนของเขา... เธอคือ ‘นางบำเรอคนโปรด’ ที่ตอบสนองเขาได้ทุกความต้องการ เพื่อแลกกับเงินค่ารักษาจำนวนมหาศาลของน้องชาย =โปรยปราย= อาทิตย์มองดูเรือนร่างงดงามที่นอนเอนกายอยู่บนเตียงพร้อมกับชุดนอนตัวบางซึ่งเขาเป็นคนเลือกให้เธอกับมืออย่างพอใจ ก่อนที่เขาจะก้าวเข้าไปหาเธออย่างช้าๆ ขณะที่มือใหญ่เริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ด “แน่ใจนะว่าจะไม่เปลี่ยนใจ รู้ใช่มั้ยว่าถ้าผ่านคืนนี้ไปแล้วคุณจะไม่ใช่แค่เลขาฯ ของผมเหมือนเดิมอีก จะไม่คิดเสียใจหรือว่า...เสียดายทีหลังแน่นะ” เขาละฝ่ามือจากกระดุมเสื้อไปแตะที่ปลายคางเล็กแล้วมองสบตาเธออย่างจริงจัง “ดรีมจะไม่เสียใจและไม่เสียดายอะไรทั้งนั้นค่ะ ในเมื่อคุณซันช่วยน้องชายของดรีมแล้ว ดรีมก็ควรจะ ‘ทำงาน’ ให้คุ้มกับเงินที่คุณเสียไปตามที่เราตกลงกัน” เหมือนฝันคว้ามือใหญ่มาทาบกับแก้มนุ่มแล้วส่งยิ้มอ่อนโยนก่อนจะพูดต่อ “แค่หวังว่าคุณซันจะอ่อนโยนกับดรีมสักหน่อย คุณน่าจะพอรู้ว่า ดรีม...ไม่คุ้นเคยกับเรื่องแบบนี้” แม้จะพยายามทำใจกล้าแต่น้ำเสียงของเธอก็บ่งบอกว่ายังหวั่นวิตกกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นอยู่ไม่น้อย “ผมจะอ่อนโยน...สำหรับครั้งแรกของคุณ ผมสัญญา” เหมือนฝันเกือบจะส่งยิ้มหวานให้เขากลับไป หากไม่ได้ยินคำพูดอีกประโยคที่เล่นเอาหัวใจของเธอเต้นแรงยิ่งกว่าเดิม “แต่ครั้งที่สอง สาม สี่ หรือห้า ผมไม่กล้ารับประกัน” “นี่คุณ...อะไรคือครั้งที่ห้าคะ ไหนคุณบอกว่า...อื้อ...” ริมฝีปากบางไม่มีสิทธิ์โต้แย้งใดๆ อีกเมื่อเขาประกบปากหยักลงมาบดคลึงอย่างยั่วเย้าและเอาแต่ใจ ก่อนจะผละห่างเพียงเล็กน้อยและกระซิบชิดริมฝีปากที่สั่นระริกนั้น “เราตกลงกันว่าหนึ่งคืน...แต่ผมไม่ได้บอกนี่ว่าเราจะทำกันแค่ครั้งเดียว” หลังจากนั้นเขาก็แสดงให้เธอเห็นว่าเจ้านายของเธอคนนี้ไม่ได้ขยันทำงานอย่างเดียว แต่เขายังขยันทำอย่างอื่นไม่แพ้กันอีกด้วย